an OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
Deze vezels komen ‚geheel overeen met de halfcirkelvormige vezels, zooals 
SriLring die in de medulla oblongata heeft afgebeeld en beschreven *. 
Wanneer wij den loop van deze zich overkruisende vezels, die uit de 
kernen van den hypoglossus en accessorius ontspringen, en. zich in de op- 
gaande of cerebrale longitudinale bundels der overzijde verliezen, nagaan, dan 
blijft er bij mij geen twijfel over, of deze vezels zijn de dragers van den 
indruk van onzen wil uit de hersenen; dat is, zij loopen naar voren tusschen 
de longitudinale bundels, die wij reeds boven gezien hebben ‚dat, van 
uit de hersenen afkomstig, hier eindigen, om zich in deze om te buigen en 
zoo de decussatie te bewerkstelligen. In de medulla oblongata heeft dus 
hetzelfde plaats als in het ruggemerg: ook hier eindigen de zenuwen in de 
voorste grijze horens van hunne zijde, van waar randvezels en stralen naar 
buiten zich begeven, om zich in de longitudinale bundels naar boven «om 
te buigen S, die in de pyramiden zich overkruisen. Deze longitudinale bun- 
dels zijn eveneens de dragers van den indruk van onzen wil, dien zij van 
uit de hersenen en waarschijnlijk uit de corpora striata ontvangen. Het 
eenigste onderscheid bestaat dus hierin, dat in de medulla oblongata de vezels 
uit de kernen zich terstond overkruisen, terwijl in het ruggemerg zij eerst 
ieder aan hunne zijde naar boven loopen, om de overkruising in de cor- 
pora_pyramidalia te bewerkstelligen. Om dit zoo duidelijk mogelijk aan te 
toonen, heb ik, in navolging van vroeger door mij gemaakte longitudinale sec- 
ties van het ruggemerg, ten behoeve van de ombuiging der longitudinaal- 
vezels **, ook van de medulla oblongata getracht gelijksoortige te vervaardi- 
gen, waartoe mij, wegens meerdere dikte van enkele vezeldraden en veel 
grootere tusschengestrooide gangliëncellen, het verlengde ruggemerg van een 
rund het meest geschikt is voorgekomen. Een klein gedeelte hiervan zien 
wij in fig. 2 B, in eene longitudinale sectie nagenoeg parallel met de raphe 
op de hoogte van de hypoglossuskern, doch meer naar voren. Men ziet hier 
de longitudinale bundels a, a, b, c, die zich bij dwarse secties „als. donkere 
* SriLLING, Med. obl. pag. 20. Zie ook onze fig. 1, e,s, vezels, die naar de raphe gaan 
tusschen b.c. 
f Zie boven, pag. 12. 
S Zie onze Verhandeling over het Ruggemerg, pag. 38, fig. 6, 
** Verhandeling over het Ruggemerg, Taf. II, fig. 6, 
