20 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
Men ziet hier namelijk den nervus accessorius, Fig. 2 A' A, waar hij in 
zijne kern treedt, die kleiner en meer lang patron maar zeer rijk is aan 
gangliëneellen a’, hk’, a, k. 
Van uit deze kern ontspringen eveneens ter wederzijds vezels, die in de 
rapbe decusseren, zoowel van de binnenzijde a, k, a', kh’, als van de buiten- 
zijde, a, a’, welke laatste naar voren gaan en de geheele hypoglossuskern 
omringen, a a’ «', a a a. Aan de voorzijde van deze kern gekomen, verla- 
ten vele bundels deze voorste randvezels, om meer naar voren af te wijken, 
en zich in de raphe te begeven en deze te doorkruisen, a’ a’ a’‚„u a a, zoo- 
dat zij, tusschen hier geplaatste longitudinale bundels door, zich naar de 
raphe rigten met verschillende wendingen, doordien zij door deze bundels 
vaneen worden gescheiden. Andere vezels, van den accessorius afkomstig, 
blijven den loop der randvezels van de hypoglossuskern volgen en maken 
meer de buitenzijde van deze vezels uit. 
Aan de voorzijde van de hypoglossuskern zijn dus randvezels aanwezig, 
die van de buitenzijde dier kern afkomstig zijn, a’ h', ha; vervolgens vezels, 
die van de andere kern afkomstig, maar met deze meer of min parallel 
in eene tegenovergestelde zijde verloopen, om den hypoglossus te doorkruisen 
en zich in de longitudinale bundels te verliezen, h’ h'’,‚ en eindelijk vezels 
van de buitenzijde der accessoriuskern, die zich als buitenste randvezels 
om de even beschrevene der deren heen slaan, en met deze zich 
in de raphe begeven, a’, a', a’, a, a, a. Eindelijk zijn dan nog aan de bin- 
nenzijde eenige vezelen van den ridnheges arden die in de keen zich ver- 
liezen, H5. 
In een genoegzaam helder praeparaat kan men zich echter onder de ver- 
eischte vergrooting met zekerheid van het beloop dezer verschillende vezels 
overtuigen; de vezels van den hypoglossus liggen namelijk iets meer naar 
binnen in de kern zelve. 
Behalve deze vezelen vond ik nog aan de binnenzijde der hypoglossus- 
kern, waar deze zich iets donkerder vertoont en geene gangliëncellen schijnt 
te bezitten, zooals aan de eene zijde in de figuur is aangegeven, dat eenige 
vezels door dit gedeelte der kern heen stralen, waarvan een gedeelte zich 
ombuigt naar voren en buiten, om zich in de hypoglossuskern te verliezen, 
hi’. Andere maken eene tegenovergestelde ‘kromming, en gaan in de kern 
van den accessorius over bij a, k. 
In hoogere sneedjes ligt de kern voor accessorius en vagus meer aan de 
