18 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
delijk zigtbaar worden; waarbij ik die naauwkeurig heb gevolgd en op eene 
ongeveer 10 malige vergrooting heb overgebragt, bij welke echter vele van 
deze vezels volstrekt niet in de natuur kunnen onderscheiden worden. Het 
sneedje is genomen even onder de vierde hersenholte, waar de zijwanden 
zich tot een, kanaal beginnen te sluiten. 
Met ziet dit kanaal, in Fig. 2 GC, overal met een ween dpitheeliama be- 
kleed. R. is de-raphe van-SriLLine; ter wederzijde ziet men den nervus 
hypoglossus H' en HH met zijne veaelen in de hypoglossuskern hk over- 
gaan, die eene menigte multipolaire gangliëncellen bezit, welke in de teéke- 
ning slechts zijn aangegeven. Deze vezels van den hypoglossus verspreiden 
zich na de intrede in de kern waaijersgewijs, zoowel naar -de buitenzijde 
van de kern 1, 2, als naar het midden en de binnenzijde 1, 5, waar zelfs 
eenige vezels zich ombuigen, tot vrij verre naar achteren. 
Behalve deze vezels, die van uit den hypoglossus door de geheele kerb 
zich verspreiden, om zich met de gangliëncellen te vereenigen, gaan andere 
vezels uit de kern uit, om langs de buitenzijde van de kern zich naar 
de raphe te begeven, h' h' h', en aan de andere zijde. van de kern h, 
Deze vezels namelijk. ontspringen vooreerst aan de buitenzijde der kern, 
hv, h’, hen h‚ ten deele aan de binnenzijde h',‚ h’, waardoor dus de kern 
van alle zijden omringd wordt en als het ware ingesloten. Beide bundels be- 
geven zich naar de raphe, waarin zij eerst. meer of minder naar voren ver- 
loopen, om dan aan den buitenkant van de tegenovergestelde- zijde weder de 
raphe te verlaten, waar men deze vezels nog een eindweg tussehen het net 
van longitudinale bundels en dwarse vezels vervolgen kan, tot. zij zich op 
verschillende afstanden verliezen, en men ze niet verder kan nagaan; daar zij 
hier, door zich waarschijnlijk om te buigen, schijnen afgesneden te zijn. 
Enkele bundels volgen een eenigzins anderen weg: eenige namelijk, zoo- 
als aan de eene zijde van het voorwerp is-afgebeeld, die «ook in dit-praepa= 
raat slechts aan de eene zijde voorkwamen, ontspringen van de binnenzijde 
1’, slaan over voor het kanaal naar de andere zijde, loopen evenwijdig bijna 
met de voorste randvezels. van de tegenovergestelde kern; doch in de na- 
bijheid van den nervus hypoglossus gaan zij meer naar voren, loopen scheef 
door den-hypoglossus heen, om zich in de opklimmende longitudinale bundels 
ter zijde van den hypoglossus te verliezen, h'‚ h'". 
Deze laatste bundel, dien ik in meerdere praeparaten. heb mantels geeft 
in den eersten opslag geheel den schijn van uit den hypoglossus. zelven af- 
