WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 15 
bekend is, dat het centrum voor de werking der ademhaling in het verlengde 
merg zijnen zetel heeft, en indien boven dat punt de hersenen worden afge- 
sneden, de ademhaling nog voortgaat te werken: zoo volgt hieruit, dat een 
groot aantal van: de vezels, die de zijdelingsche strengen in het ruggemerg 
uitmaken, hier schijnen te eindigen *. Van dit centrum van werking voor 
de. ademhaling moeten dan echter weder nieuwe vezels; beginnen, die naar 
boven gaan, om als geleidraden voor onzen wil te dienen, waardoor wij de 
ademhaling ook willekeurig kunnen besturen. 
Daar verder de medulla oblongata de zitplaats schijnt te zijn van het ge- 
voel j, en althans de hersenen zelve ongevoelig zijn, alleen eenige iets hoo- 
ger gelegene deelen, als de corpora quadrigemina ook nog ten deele in deze 
gevoeligheid schijnen te deelen; zoo moeten wij aannemen, dat de achterste 
strengen van het ruggemerg, zoo verre deze als geleiders voor het gevoel 
kunnen beschouwd worden, eveneens in het verlengde ruggemerg, en ten deele 
misschien iets hooger in de hier zoo menigvuldige groepen van gangliën- 
cellen hun einde vinden, 
Doch ook van hieruit schijnen weder nieuwe vezels naar boven te gaan, om 
de hersenen nader in verbinding te plaatsen met het centrum van perceptie, 
waarvan de loop vooral door Fovrrre is aangegeven, en die zich naar de 
zoogenoemde zeefplaat (zijn espace quadrilatère perforé) begeven $, om van 
hier door den voor-achterwaartschen boog van vezels onder zijne kronkels van 
de eerste orde in de grijze stof der hemispheren uit de stralen ** 
Te regt kan men dus de medulla oblongata als den nodus vitae beschouwen, 
of als een middelpunt, waar zoovele verschillende vezelbundels eindigen of 
hunnen oorsprong nemen in verschillende gangliëngroepen, die van hieruit 
hunne werking naar zoovele onderscheiden deelen van het ligchaam verspreiden. 
* Hierover later. SriLriNe neemt nog eefe ononderbrokene continuiteit aan van alle strengen tot 
in de hersenen. Neue Untersuchungen ueber den Bau des Ruckenmarks. 1851. 3 Liefer. pag, 630. 
f Szokaisk1 nam bij jonge honden, konijnen enz. de voorste hemisphaeren, de corpora striata 
en thalami, de corpora quadrigemina en het cerebellum weg, en niettegenstaande deze mutilatie 
schreeuwden de dieren nog als hij den staart kneep; zij wreven den neus bij iederen mechanischen 
of chemischen prikkel op het slijmvlies van den neus; zij kaauwden, als men iet® bitters of scherps 
in den mond stak; zoodat hij dit meer als instinctive dan wel reflexbewegingen beschouwde, wat 
wij den schrijver niet geheel kunnen toestemmen. Zie Prager Vierteljahrsh. 1854. 1 B. pag. 19. 
$ Fovmur, Traité complet de Panatomie et de la physiologie du système nerveux cerebro-spinal, 
Pho 180ge der MEG Te 
** le. PL 18, fig. 1, L, B, B, B, B, b, b, b, b, ook Pl. 14, fig 1, + D, B, B, B, B, b, b, b, be 
