12 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
deze kruising echter deelen geenszins de longitudinale vezels, -die achter de 
pyramiden en ter zijde van deze geplaatst zijn; die maken dus een ander 
systeem van vezels uit. Zij zijn, voor een zeer groot deel althans, niet 
verlengsels van de witte zijdelingsche en achterste strengen, maar beginnen 
als een geheel nieuw systeem van vezelen in het verlengde ruggemerg. 
Het zijn namelijk vezels, die, uit de hersenen of liever uit de corpora 
striata, thalami en crura cerebri afkomstig, naar beneden dalen en in de ver- 
schillende kernen en gangliëngroepen eindigen, waaruit de zenuwen van het 
verlengde ruggemerg ontspringen; als ook die in de corpora olivaria en andere 
gangliëngroepen, waarvan meerdere in het verlengde ruggemerg voorkomen, 
overgaan, om den indruk van onzen wil hieraan over te brengen. 
Naar onze meening zijn dus deze in zoovele dunne bundels wónddekin 
longitudinale strengen voor een deel afdalende vezels, die in het verlengde 
ruggemerg eindigen, en daardoor veel tot de meerdere dikte van het ver- 
lengde ruggemerg toebrengen. f 
De zenuwen namelijk, als hypoglossus, vagus, glossopharyngeus etc. ontsprin- 
gen alle boven de decussatie der pyramiden, en noch hare kernen, noch de 
vezels, die hieraan den indruk van onzen wil overbrengen, kunnen in de 
kruising der pyramiden deelen, waarboven zij geplaatst zijn; maar zij maken 
een nieuw systeem uit, waarvan de kruising op andere wijze geren wordt, 
zooals wij later zullen aantoonen. 
De zijdelingsche en achterste strengen van het ruggemerg gaan nu wel 
in de medulla oblongata over, maar verre het grootste gedeelte schijnt mij 
toe hier te eindigen; indien wij namelijk het. gevoelen van Scurrr mogen 
aannemen, dat de zijdelingsche strengen van het ruggemerg meer dienen voor 
de beweging van den tronk, en dus vooral voor de ademhaling *, En daar het 
roofdieren, apen en den mensch fig. 11, 12, in de kat A, fig. 1, in den mensch A. Misschien 
staat dit in verband met het gemis van de bijzondere beweging der hand en vingeren bij de ge- 
hoefde dieren, waar dus het mechanisme van beweging veel ‘eenvoudiger is. Het is immers natuur- 
lijk, dat voor de zooveel zamengestelder bewegingen van de vingeren aan de extremiteiten bij den 
mensch ook een veel grooter aantal vezelen in de pyramiden zal gevorderd worden, en zoo is bij 
eene dwarse doorsnede van het verlengde ruggemerg de dikte der pyramiden bij den mensch on- 
gelijk veel grooter“dan bij het kalf of paard, niettegenstaande de geheele dikte van het verlengde 
ruggemerg bij de laatsten veel aanzienlijker is. Ben gedeelte van de corpora pyramidalia schijnt 
zich echter bij het kalf, paard en ezel in dunne vezels tusschen het corpus trapezoïdes te verdeelen 
en op te lossen, daar zij hier overigens al te onevenredig klein schijnen. 
* Vieronpt, Arch. für Physiol. Heilkunde, 18 Jahrg. 1 Heft. 1854, pag. 80 sqq. Zie ook 
onze Verhandeling over het Ruggemerg, pag. 88 sg. 
