10 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE_ 
Volgens Srturing gaat in begeleiding hiervan een gedeelte der vroegere 
achterste witte strengen, en wel het voorste gedeelte naar boven, om zich 
met de drpert restiformia te verbinden, waaraan zij aaron lijk dus het 
gevoel geven *, 
Hierbij moet men ook voegen, dat, zooals wij later zullen zien, de wortel 
van den trigeminus in de medulla oblongata naar beneden loopt, zelfs tot aan 
de hoogte van den oorsprong van den nervus hypoglossus en accessorius. Ge- 
durende dezen loop wordt echter deze wortel door het afgeven van vele draden 
gedurig dunner, en schijnt zich, volgens SriLuine, met de nederdalende cor- 
pora restiformia te vereenigen. | 
Tot deze vermeerderde dikte van het verlengde ruggemerg brengen even- 
eens de corpora olivaria veel toe bij, die, zooals bekend is, aan de buiten- 
zijde der corpora pyramidalia gelegen zijn en de zoogenoemde corpora ciliaria 
of dentata insluiten; zij maken eene geheele nieuwe massa uit in het ver- 
lengde ruggemerg, waarover wij later uitvoeriger zullen spreken. 
Behalve deze deelen wordt ook nog de grijze stof van het verlengde rug- 
gemerg zeer vermeerderd door de kernen en gangliëngroepen, waaruit, zoo- 
als wij reeds boven gezien hebben, de gevoelzenuwen ontspringen; hetgeen 
met de gevoelzenuwen van het ruggemerg niet zoozeer het geval schijnt te 
zijn, en met de medulla oblongata, als zitplaats van het gevoel, in het naauw- 
ste verband schijnt te staan. 
Vervolgens vertoont zich hier nog een zeer gewigtig systeem van dwarse 
vezels “, waardoor de beide zijden van het verlengde ruggemerg innig wor- 
* SriLLiNG, Pons Varolii, pag. 26, 45. sq. Tab. I, O, &. 4. ‘ 
Indien BrowN Sravarp met dezen, reeds in 1846 door Sriumine beschreven, loop der gevoel- 
draden was bekend geweest, zoude hij wel niet de als eene nieuwe ontdekking met zoo veel ophef 
voorgedragene vreemde daadzaak hebben verkondigd, dat bij doorsnijding der eene helft van de 
medulla oblongata het bovenste of centrale gedeelte van het corpus restiforme ongevoelig was ge- — 
worden, en dat dus de gevoeldraden hier niet van boven naar beneden konden gaan. Recherches 
expérimentales sur la transmission croisée des impressions sensitives, Par, 1855, pag. 6 sq. De ge- 
voeligheid van het corpus restiforme zal wel aan het door Sriuuine beschrevene gedeelte der 
achterste witte gevoelstrengen te danken zijn, die de corpora restiformia naar het cerebellum toe 
begeleiden, en die dus in de proef van Brown SravarD waren doorgesneden. De verdienste van 
dezen schrijver is dus, in dit punt, door eene overigens gewigtige physiologische proef, de reeds 
veel vroeger aangetoonde anatomische verbinding dier deelen, volgens Sriuuine, te hebben beves- 
tigd. Overigens pleit ook mijns inziens deze daadzaak voor de meening, dat de zitplaats van het 
eigenlijke gevoel in de medulla oblongata te zoeken is. 
+ Zie fig. 1, m n. n. 
