WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. ij 
de witte uit longitudinaal loopende mergdraden of strengen gevormde stof 
wordt gedekt en ingesloten. 
Aan de voorzijde ontspringen uit de beide voorste horens van grijze stof 
de wortels der beweegzenuwen; aan de achterzijde bestaan de achterste ho- 
rens voor een groot deel uit longitudinale zeer fijne vezels, die wij ge- 
meend hebben als communicatiedraden te moeten beschouwen tusschen de 
verschillende reflexzenuwen, die zich hiermede schijnen te vereenigen en 
den ontvangen indruk langs deze longitudinale draden naar de verschillende 
boven elkander gelegene groepen van gangliëncellen in de voorste horens 
overbrengen, waardoor de meer zamengestelde reflexbewegingen kunnen wor- 
den verklaard *. 
De witte of mergstof onderscheidt men aan de voorzijde als uit de witte 
strengen bestaande, die, volgens onze meening, de dragers zijn van den in- 
druk van onzen wil en dezen indrak door middel van veelvuldige dwarse 
stralen, die tusschen deze mergstof zich in eene dwarse rigting verspreiden, 
aan de voorste gangliëncellen overbrengen voor de beweging der extremitei- 
ten; terwijl de meer zijdelingsche witte strengen, vooral volgens de proeven 
van Scmirr, voor de beweging van de spieren van den tronk schijnen te dienen “}: 
Eindelijk schijnen de achterste strengen meer als de dragers en overbrengers 
van den indruk van het gevoel naar de hersenen te moeten worden beschouwd. 
Het kanaal, hetgeen door het geheele ruggemerg loopt, bevindt zich nage- 
noeg in het midden; nabij de medulla oblongata begint dit kanaal zich echter 
meer naar achteren te wenden, tot het zich eindelijk opent in de vierde her- 
senholte; de beide voorste grijze horens, waaruit. de beweegzenuwen ont= 
springen, volgen deze achterwaartse rigting van het kanaal; zoodat de groepen 
van gangfiëncellen, waaruit de hypoglossus zijnen oorsprong neemt, reeds ge- 
heel van achteren op den bodem der vierde hersenholte gelegen zijn. 
De zijdelingsche en achterste strengen namelijk van het ruggemerg, wijken 
bij het openen van het centraalkanaal in de vierde hersenholte uiteen, en ko- 
men dus aan de zijde van de middellijn te liggen; zoodat hierdoor de onder- 
linge orde en plaatsing der deelen geheel veranderd wordt, De achterste 
strengen b. v. wijken, volgens Sriuuine, niet alleen geheel ter zijde, maar 
wenden zich zelfs in de hoogere streken van de medulla oblongata en'‘in het 
* Anal. Phys. onderzoek enz. pag. 41. 
} Scmirr en VierorD. Arch. u. Phys. Heilkunde. 1854. pag. 30 sqq. ook aangehaald in onse 
verhandeling over het ruggemerg pag. 88 sq. 
