EN DE RATIONEELE BEHANDELING DEZER ZIEKTE. 191 
deling over Epilepsie, in negen grenen die hij uitvoerig mededeelt, 
volstrekt geen nut van dit middel waarnam * 
Dat Flores zinci eênige sederende en En werking op het zenuw- 
gestel. uitoefenen, was reeds lang bekend. Zij hebben dit met vele andere 
middelen, diein groote giften braking wekken, gemeen, bijzonder met Tart. 
emet.; echter irriteert dit laatste middel meer de mucosa, maar deprimeert 
ook sterker, terwijl de Flores zinci de mucosa der ingewanden niet schijnen 
te prikkelen, maar de gevoeligheid te temperen. In hooge giften bevorde- 
ren zij een regelmatigen stoelgang, de pols wordt gemeenlijk meer vrij. 
Het schijnt anij toe, dat in deze sederende kracht van de Flores zinci op 
de ingewanden, de soms zoo nuttige werking in eenige gevallen van epi- 
lepsie gelegen is. Ik heb juist daar de meeste werking waargenomen, waar 
de ingewanden het gevoeligst waren, waar een prikkel in de ingewanden, 
hetzij van ligte indigestie, hetzij door een laxans, ligt een epileptisch acces 
veroorzaakte. Het komt mij waarschijnlijk voor, dat de Flores zinci ook, of- 
schoon op eene eigene wijze, op den sympathicus werken; terwijl de zacht 
laxerende „werking, waardoor onder het gebruik in deze hooge giften gere- 
gelde alvus ontstaat, het nut van het middel bevorderen kan f. 
* J. Moreau. De leétiologie de P Kpilepsie, Memoire couronné, in de Memoires de Ù Académie 
Impèriale de Medicine, Paris, 1854 Tom. 18, pag. 148, 
t_Dat echter de Flores zinci niet eene directe werking uitoefenen op de medulla oblongata, bleek 
mij nog overtuigend nadat ik deze verhandeling reeds had ingezonden aan de Kon. Akademie der 
Wetenschappen. Een zeer geacht geneesheer aan een van onze krankzinnigengestichten, wien ik 
het gebruik van hooge doses Flores zinci in epilepsie had aanbevolen, ondervond hiervan bij meer- 
dere lijders uitnemende gevolgen. Bij drie à vier lijders, wien hij dit middel tot 80 gr. daags ge- 
geven had, waren de aanvallen in quantiteit en intensiteit aanmerkelijk verminderd, en de lijders 
verbeterd. Eene lijderes echter, die Zijn Ed. mij als schijnbaar hersteld had getoond, had geene 
aanvallen meer gehad, maar, volgens een later van hem ontvangen berigt, zulke hevige convulsies 
gekregen, dat hij aan haar leven wanhoopte. Door koude omslagen op het hoofd, bloedige koppen 
in den nek, en later door het gebruik van Flor, arnicae was zij nog gelukkig genezen. 
Verder. meldde hij mij, dat een zijner patienten buiten het gesticht, wiens epilepsie reeds sedert vijf 
jaren dagteekende, onder het dagelijksch gebruik van 80 greinen Flor. zinci, gedurende twee maanden 
van alle aanvallen was vrij gebleven; zoodat hij zich reeds met eene goede uitkomst vleide, toen de 
patient onverwacht een zoo hevigen aanval kreeg, met ophoesten van bloed gepaard, als nog nimmer 
te voren had plaats gehad. Deze aanval ging in sopor en paralysis pulmonum over, en eindigde na 
weinige uren met den dood, 
Hier had dus hetzelfde plaats, hetgeen ik vroeger van de Flores Artemisiae had waargenomen. Door 
gemis van ontlading scheen de zenuwkracht in de gangliëneellen van de medulla oblongata zoo zeer 
opgehoopt te zijn, dat eindelijk eene doodelijke explosie volgde, hetgeen niet het geval zoude geweest 
I 
