EN DE RATIONEELE BEHANDELING DEZER ZIEKTE. 187 
In een geval van epilepsie, waar echter neiging tot. verstopping was, was het 
genoeg, om hem als laxans eenig middelzout te geven, hetgeen de ingewanden 
prikkelde, -om een- epileptisch acces daar te stellen, Nadat ik dezen lijder lan- 
gen tijd-van alle: toevallen had vrij gehouden, keerden deze terug na het ge- 
bruik. van garnalen, hetgeen voor zijne digestie te zwaar was. Eene zeer 
voorzigtige diëet-en de zorg voor dagelijkschen stoelgang is dus een eerste 
vereischte tot welslagen der kuur, en de onthouding van alle prikkels, als wijn, 
spiritus, enz. zeer noodwendig. De bijzonderheden voor deze indicatie van ge- 
prikkelde ingewanden volgen van zelve uit-de algemeene regelen der therapie *. 
Wat het tweede betreft, de tempering van de verhoogde gevoeligheid van 
den. sympathicus, hieraan schijnt mij de Belladonna onder alle middelen het 
meest te voldoen. Dit middel werkt specifiek op de ingewanden. Zoo b.v. zijn 
uitstekend nuttig in cardialgie, in krampen, en vooral ook, indien men Bel- 
ladonna voegt bij laxeermiddelen b.v, Extr. Al. aq. in verstoppingen, die bijna 
altijd veroorzaakt worden door stricturen in het colon descendens, zooals eene 
langdurige ervaring en een zeer groot aantal secties mij overtuigend hebben 
geleerd, en die juist zoo sterk op hersenen en verlengd ruggemerg terugwer- 
ken, zooals blijkt uit melancholie. In deze gevallen werken de laxantia on- 
eindig beter en wordt de strictuur weggenomen door bijvoeging van Belladonna. 
Ik vermoed, dat hierin het voorname nut gelegen is van dit middel, hetgeen 
zonder eenige indicatie door zoovelen tegen epilepsie wordt aangeprezen. Daar- 
van heb ik zelf ook wel nut gezien, maar het is mij niet gelukt door dit 
middel alleen een epilepticus duurzaam te genezen, Onder de narcotica schijnt 
de Belladonna geenszins eene zoo sterke congestie als wel vele andere te 
* Waarschijnlijk is het door inwerking op de mucosa der ingewanden, dat in eenige gevallen 
de Artemisia vulgaris in epilepsie nuttig kan zijn, waardoor het mij ook enkele malen gelukte, de 
aanvallen zeer te doen vertragen. 
Ik mag hier echter niet verzwijgen eene waarneming, door een geneesheer mij medegedeeld, 
die voor dit middel was bevreesd geworden, daar hij in eenige gevallen wel gezien had dat de toe- 
vallen langen tijd wegbleven, maar waarop nu een hevig toeval eindelijk gevolgd was, waarin de 
lijders bezweken. Het blijkt hieruit, hetgeen trouwens te verwachten was, dat dit middel de gevoe- 
ligheid van de medulla oblongata niet wegneemt. Is deze nu eens tot dien graad van vermeerderde 
werkzaamheid geklommen, dat zij zich van zelve van tijd tot tijd ontlaadt, dan hebben wij reeds 
gezien, dat, hoe langer de toevallen wegblijven, in een gewonen epilepticus, hoe heviger dan de eerste 
aanval, hoe sterkerdde ontlading wordt. Had de geneesheer niet empirisch gehandeld, maar tevens aflei- 
dende middelen in den nek aangewend, om de verhoogde werkzaamheid der medulla oblongata te tem- 
peren, dan zoude hij deze ongelukkige uitkomst naar allen schijn voorgekomen, en den lijder gered hebben. 
35 * 
\ 
