184 OVER DE NAASTE OORZAAK VAN EPILEPSIE 
graad van hevigheid wisselden, waren meestal dagelijks. Reeds op vroe- 
geren leeftijd was hij meermalen door hevige stuipen aangetast, die den 
grond tot de epilepsie schenen gelegd te mame andere oorzaken zijn mij 
niet bekend geworden. | 
Nadat ik te vergeefs gedurende eenige staan hem met digitalis, flores 
zinci, en op geweldigen aandrang der ouders met een zoogenoemd geheim 
middel, uit rad. zedoariae en dictamnus albus bestaande, zonder eenige vrucht 
had behandeld, bovendien eene enkele maal hirudines en een setaceum in den 
nek had geplaatst, zonder dat ook hierdoor eenige gewigtige verandering werd 
te weeg gebragt, verklaarde ik eindelijk den vader, dat mij alleen nog van 
één eenig middel eenige flaauwe hoop overbleef, maar dat de kans zeer ge- 
ring was, en dit bestond in de aanwending van eene dwarse snede door de 
huid boven op de kruin van het hoofd, en het hierna onderhouden van deze 
wond in suppuratie door middel van erwten er in te plaatsen. 
Na eenigen tijd stemde de vader toe; de operatie, die zeer ligt is en het 
voordeel boven het gloeijend ijzer heeft, dat zij minder afschrikkend is, en 
door de terstond volgende nabloeding dadelijk eene afleiding geeft, werd 
met goed succes verrigt. Eenige dagen later verliet de vader met zijnen 
zoon in Junij 1846 de stad, en ik vernam van den als verloren geachten 
lijder geene nadere tijding. 
Eindelijk ontving ik een jaar later een brief, gedateerd den Gden Julij 
1847, waarin de vader zich excuseerde, dat hij mij geen berigt had toege- 
zonden, maar eerst den afloop had willen afwachten. De wond was al dien 
tijd op het hoofd opengehouden. In de eerste drie maanden, Julij, Augus- 
tus en September van 1846, had hij nog tusschen de zestig en zeventig 
aanvallen gehad; bij de toen heerschende epidemiën was hij ook eenigzins, 
schoon ligt en kort, door koorts aangedaan geworden. Later in den herfst be- 
gonnen de toevallen en in hevigheid en in getal zigtbaar te verminderen, het- 
welk, schoon langzaam, geregeld voortging, zoodat hij in de maanden Mei 
en Junij van 1847 slechts drie à vier toevallen in iedere maand had gehad 
van slechts zeer geringe hevigheid. Soms bleef hij zestien à zeventien dagen 
vrij, zonder eenigen hinder, 
Zijne geestvermogens, schoon niet ruim ontwikkeld, waren evenwel mer» 
kelijk opgehelderd: schrijven, rekenen, enz., terwijl hij op eene fabriek was 
geplaatst, gingen naar wensch. Alleen was er doorgaans meer prikkelbaarheid 
in het humeur. Hoogst gewigtig was het echter, dat van tijd tot tijd, in 
