182 OVER DE NAASTE OORZAAK VAN EPILEPSIE _ 
goed in eenig openlijk gezelschap vertoonen kon. Ook bij haar gelukte het mij, 
dezen ofschoon schijnbaar hoogst ongunstigen toestand door een setaceum in 
den nek te herstellen, zoodat zij nog binnen het jaar geheel van hare epilepsie 
was hersteld. Thans is zij reeds sedert een paar jaar als gouvernante ter op- 
voeding van kinderen in waaneer ee eene gn familie met veel succes 
werkzaam. …— evagal u 
Hoe zeldzaam wi eene genezing van atd epilepsie. met is Maf 
heid moge plaats hebben, moet echter een geneesheer «niet te ligt wanho- 
pen, vooral indien de lijder zelf nog jong is. In dergelijke gevallen heb 
ik tweemalen een verwonderlijk effect waargenomen. van -derivantia- op het 
hoofd, die ik om het gewigt der zaak nog kortelijk wil vermelden. - 
Ín het jaar 1825 als geneesheer in het Buitengasthuis te Amsterdam 
sedert een paar jaar werkzaam, trokken ook de menigvuldige daar aanwezige 
verouderde epileptici zeer mijne aandacht, en nadat ik van geen inwendig 
middel eenig ander, dan soms slechts een zeer voorbijgaand nut had gezien, 
wilde ik beproeven, wat een krachtig afleidend middel op het hoofd kon 
uitwerken. Ik besloot derhalve bij zes epileptici, alle verouderde gevallen, om 
boven op het hoofd het cauterium actuale te plaatsen, hetgeen, indien het met 
eene vaste hand en snel wordt aangewend, naauwelijks eenige pijn scheen 
te verwekken.” Bij alle overigen had dit eene tijdelijke verbetering, bij 
eenigen van een à twee maanden ten gevolge. Onder deze was echter een jon- 
gen van zeventien jaren, reeds sedert meerdere jaren epilepticus uit schrik en 
nu nagenoeg onnoozel; hij had gemeenlijk iederen nacht twee toevallen, en 
zeldzaam bleef hij eenen dag bevrijd. Nadat ik reeds verschillende andere 
middelen had beproefd, liet ik hem den 2den Februarij 1825 het gloeijend 
ijzer op de kruin iets boven het achterhoofd plaatsen, zonder dat hij hier- 
van eenige gewaarwording scheen te hebben; zoodat hij bleef geloven, wat 
ik hem gezegd had, dat ik hem eene warme pleister op het hoofd had 
gelegd. 
Hierop bleven terstond de toevallen. weg, en na tien dagen ontstond, waar 
schijnlijk ten gevolge van eenige irritatie van de beginnende suppuratie onder 
de brandwond, eenige koorts; zijn gelaat was helderder en zijn geest begon 
levendiger te worden. Hij bleef hierop vrij tot den 22sten Februarij, wanneer 
hij door twee accessen werd aangetast, die drie dagen later door een nieuw 
acces werden opgevolgd. Daar zijne alvus trager was geworden, gaf ilt hem 
een laxans. Hierop keerden de accessen niet terug; zijne stompheid was 
