178 OVER DE NAASTE OORZAAK VAN EPILEPSIE 
ook uit het kaauwen en knarsetanden, hetgeen het toeval vooraf ging. De 
reeds sterkere aandoening der medulla oblongata in den laatsten tijd, het 
gevolg waarschijnlijk van de aanzienlijke vaatverwijding in de corpora oliva- 
ria, bleek in de moeijelijke spraak en slikking, terwijl de aandoening der 
ledematen meer secundair scheen; zoodat het gewigt van de medulla oblon- 
gata in epilepsie in dit geval overtuigend genoeg bevestigd wordt, hetgeen 
door de zoo krachtige werking van de hiertegen gerigte mien, vt sesam 
bevestigd wordt. tij 
Meerdere gevallen zoude ik kunnen mededeelen, waar, onder er 
lijke behandeling, de herstelling reeds sedert zes à zeven jaren ongestoord heeft 
voortgeduurd. Van nog vroegere gevallen moet ik dit vermoeden, daar ik van 
geene latere recidiven iets vernam. Om het gewigt der zaak hees ‘wij 
echter nog een voorbeeld hierbij voegen. 
In de laatste helft van December 1851 werd mijne hulp ingeroepen door 
een jong mensch van ongeveer 17 jaren, wiens broeder ten gevolge van 
hevige epilepsie, uit onanie ontstaande, als volkomen onherstelbaar en in den 
hoogsten graad van dementia sedert eenige jaren in een Krankzinnigenge- 
sticht werd verpleegd. Ook hij bekende, vroeger zich aan dit euvel te heb- 
ben schuldig gemaakt, zich echter hiervan sinds een jaar te hebben onthou- 
den, maar dikwijls nog door pollutiones nocturnae te worden gekweld. On- 
verwacht was hij voor het eerst op den 16den Nov. 1850 door een epilep- 
tisch toeval aangetast geworden; hierop was hij vrij gebleven tot 1 Maart 
1851; de volgende toevallen waren gevolgd den 26sten Julij, den '7den ef 
teder; den 49den September, den 7den December. 
Vroeger levendig en gezond, was hij sedert het laatste halfjaar meer en 
meer dof en stil geworden; inspanning van geest ging moeijelijk, zijn ge- 
heugen was verminderd, zoodat hij zijne bezigheden op een kantoor en vooral 
het rekenen niet meer goed kon verrigten. Overigens waren alle functiën normaal. 
Ik raadde het plaatsen van herhaalde cucurbitae eruentae in den nek, 
en later het aanwenden van een seton. Inwendig gebruikte hij tot tem- 
pering van de actie van.zijn vaatgestel tart. emet. in poeders, die hij zeer 
goed verdroeg. Vervolgens koude wasschingen in den nek, en dropbad op 
het hoofd, bij eene matige diëet. 
Den Slsten Januarij hierop volgende ontving ik het berigt, dat de bloe- 
dige koppen alle weken eenmaal waren herhaald en in dien tusschentijd nog 
meermalen drooge koppen in den nek waren geplaatst; desniettegenstaande 
