EN DE RATIONEELE BEHANDELING DEZER ZIEKTE. 177 
Hoezeer deze tijd van herstel nog kort mag genoemd worden, kwam mij 
dit geval echter zeer belangrijk voor, als een voorbeeld van idiopathische epi- 
lepsie, waarvan mij althans geene verwijderde oorzaak gebleken is, en tevens 
het ontwijfelbaar en snel gevolg van de rationeele behandeling, nadat deze 
ziekte reeds op zulk eene hoogte, met vele dreigende verschijnselen was ge- 
klommen; zoodat ik, bij opvolging van mijnen raad van spaarzamen leefregel, 
beweging, nog lang onderhouden der fontanel en het aanwenden van een 
dropbad op het hoofd, niet twijfel aan zijne volkomene herstelling, te meer 
daar ook zijne geestvermogens veel verbeterd zijn. 
Gaan wij nu aandachtig den geheelen loop dezer ziekte na, dan vinden 
wij eene volkomene verklaring van de verschijnselen, volgens de boven aan- 
gegeven grondslagen, als ontspruitende uit eene aandoening van het verlengde 
ruggemerg. 
De grond tot deze ongesteldheid, behalve in de erfelijke dispositie van eene 
zeer zenuwachtige familie, moet gezocht worden in de hevige stuipen op het 
vierde jaar, die, welke ook de aanleidende oorzaak moge geweest zijn, van 
de medulla oblongata zijn uitgegaan, die dus hierbij het meeste geprikkeld 
werd, met sterke congestie naar het hoofd. Opmerkelijk is echter deze sterke 
stijëdeoretie en hoest. 
Dat zeer dikwijls aandoeningen van de borst, zelfs phthisis, gevolgen zijn 
van aandoening van de medulla obloigata en van den vagus, die hier excentrisch 
werkt, heb ik reeds elders aangegeven *). Van hier, dat in dezelfde fami- 
he onder de kinderen zoo dikwijls bij eenigen phthisis voorkomt als ande- 
ren door krankzinnigheid worden aangetast; dat vele hersengebreken, vooral 
emollitio, waarin ook doorgaans op het einde het verlengde merg deelt, met 
borstziekten en pneumonie eindigen. In dit geval is deze zamenhang zeer 
duidelijk, De ondervinding leerde al zeer vroeg den ouders, dat tegen dezen 
hoest en borstkramp wrijven op den rug en zelfs slaan op den rug het ze- 
kerste middel was om dit te verdrijven. Wij zien verder, dat deze vermeer- 
derde slijmafscheiding en hoest de aanvallen telkens zijn voorafgegaan, en 
wanneer de medulla zich weder als ontladen had, verminderden en verdwe- 
nen. Later volgde eenig hoesten op iederen aanval. 
De beginnende aandoening der medulla oblongata voor iederen aanval bleek 
*) Waarneming van eene Atrophie van het linker halfrond der hersenen, in de Verhandelingen 
der Eerste Klasse van het Kon. Ned. Instit. 3°. Reeks V D. 1852 pag. 67. 
34 
WIS- EN NATUURK, VERH. DER KONINKL. AKADEMIE. DEEL VI. 
