174 __ OVER DE NAASTE an: VAN EPILEPSIE _ 
»spoedig weder - halia zijne kennis. Dans dit ongelukkig het ge- 
» val niet. | Seg gel, ANN abt aObrobdems antie 
„De aanvallen, hier hdndean nu ruim. (ib geninznlekdens hidde veel van 
»St. Vitusdans (Chorea sancti Viti), nu zijn zij kwaadaardiger geworden. De 
»geneeskundige behandeling heeft nog tot geen gunstig resultaat geleid. Nu 
»wilde de vader het aan de natuur overlaten, naauwkeurig toeziende of -het 
»gebruik van de-laatste pillen (Nitras argenti) ook later. zoude kunnen na- 
»werken; maar was overgehaald om nog eerst mij te raadplegen. 
»Deze aanvallen bleven wel eens langer weg, zooals in 1855,-toen hij-van 
„1 danuarij tot half Junij vrij bleef en in dien tijd naar school en kerk ging. 
» Maar toen schrikte hij, door brand in een molen, waarop de toevallen zich 
»in heviger graad hernieuwden, hetgeen nu 15 jaar voortduurt met eenige 
vafwisseling. Nu, in den afgeloopen zomer, van 1856, was hij weder eenige 
»weken vrij, toen hij op een heeten dag, madat hij weder slijmerig en 
»hoestende was. geworden, met opgezet hoofd zich met drift naar eenen nj 
»ner verwanten begevende, door een allerhevigst toeval werd aangetast. … 
»De toevallen, zooals zij nu in den laatsten tijd-plaats hadden, beschrijf 
»de vader mij als volgt. vang 
„Bij den aanval wordt hij vooraf een weinig wizehikkdes hi begint dich 
»te bewegen met armen en beenen, grijpt zich gewoonlijk met spierkracht 
» naar het hoofd en «den buik; het geheele ligchaam is in eene krampachtige 
»beweging; daarbij komt stijfheid in armen en beenen, zoodat hij bij onop- 
plettendheid- zoude nedervallen.  Veeltijds is er dan ook:slijm in den-mond, 
»het voorhoofd is heet, op de hoogte van den maagkuil ontstaat een vrij he- 
»vig kloppen, de geheele positie, waarin de zieke komt, heeft veel van stui- 
ppen van een kwaadaardigen aard. Hierbij komt ook -draaijen met het hoofd 
pen armen; de mond staat scheef en gewoonlijk open; de oogen wel eenssop 
pen nedergaande, veelal strak open; het aangezigtis paarsachtig. Gewoonlijk 
pna Î à 2 minuten begint hij te hoesten, en dan is meest de sterkeaan- 
»drang verdwenen. Na volgen eene sufheid, dofheid en slaperigheid, die 
»langstens 4 of ; uur aanhouden ; hij zucht dan -of-geeuwt “sterk3 de pols is 
„onbestendig ; de bewusteloosheid, uit zulk een. aanval ontstaan, houdt aan, 
»en de spraak wordt sedert 14 dagen bezwaarlijker, gaat langzaam en moei- 
»jelijk, somtijds stamelend. Zijn besef is somwijlen nog goed; maar-de 
wafgematheid, die op de aanvallen volgt, verdrijft veelal gedurende-eenigen 
ptijd zijne helderheid. Het eten gaat langzaam, «en-zoo het schijnt, is het 
