168 OVER DE NAASTE OORZAAK VAN EPILEPSIE — 
geneesmiddel, hoe dit heeft gewerkt in het ligchaam en welke veranderingen 
dit heeft te weeg gebragt, waaraan men de genezing zoude kunnen toe- 
schr: ijven, — dan haalt de geneesheer de schouders op, en meent, dat het ge= 
noeg is dat de zieke hersteld is, om nu alle volgende epileptici op nieuw 
met dit middel te behandelen, waarvan mi eenmaal vante nut meende 
gezien te hebben. 
Ik behoef niet te zeggen, dat eene dergelijke handel- en zienswijze verre 
afstaat van eene rationeele geneeswijze, en met den trap van onze tegen- 
woordige kennis van de wijze van werken en zamenhang van het eri 
stel niet langer in harmonie staat. 
Hoezeer het er verre af is, dat wij ons zouden vermeten, iederen epilep- 
tieus te kunnen herstellen — daar ongelukkig de meesten, nadat zij reeds 
allerlei middelen te vergeefs hebben aangewend, ten laatsten nog hulp komen 
vragen als het tijdperk van herstelling reeds vervlogen is — zoo zijn wij op 
grond van onze ervaring overtuigd, als slotsom van een vijfendertig=-jarig on- 
derzoek en behandeling van zeer vele epileptici, dat in den beginne, zooals wij 
z00 even betuigden, epilepsie eene ziekte is, die, althans in verre de meeste 
gevallen, zeer wel voor eene rationeele behandeling vatbaar is. 
Om deze beginselen, daar het hier niet ons oogmerk”: is, om een handboek 
over epilepsie te schrijven, kort en duidelijk uiteen te zetten, kunnen wij 
ons beroepen op de in deze verhandeling uitvoerig voorgedragene hoofdpun- 
ten, waarin het eigenlijke wezen van epilepsie bestaat. 
Wij hebben gezien, dat dit gelegen is in eene verhoogde gevoeligheid van 
het verlengde ruggemerg, hetgeen nu bij iederen ontvangen prikkel, hetzij 
cerebraalprikkel, door eenige ontsteking of tuberkel, die daar zich mogt 
ontwikkeld hebben, hetzij door -psychischen invloed tot ontladingen kan wor- 
den opgewekt. Eveneens hebben wij gezien, dat prikkels uit de ingewanden, 
uit de geslachtsdeelen krachtdadig op de medulla oblongata reflecteren en 
door hun opwekkenden invloed epilepsie kunnen voortbrengen. 
Het is dus van het meeste gewigt, deze zoo verhoogde gevoeligheid, deze 
meer of min sterke congestie in de medulla oblongata af te leiden of te 
verminderen, en dan tevens zoo mogelijk de verwijderde oorzaak, die men 
moet trachten te ontdekken, weg te nemen. 
Een voorbeeld moge dit ophelderen. Ken kind bv. wordt door epilep- 
tische toevallen of convulsien aangetast, en de geneesheer ontdekt, dat het 
kind door wormen gekweld wordt, hetgeen, zooals bekend is, bij kinderen 
