EN DE RATIONEELE BEHANDELING DEZER ZIEKTE. 165 
‘ 
mate, hetgeen van den graad der aandoening afhangt. De verwijding der 
vaten, door. geene nieuwe accessen en congestiën onderhouden, begint meer 
en meer te verdwijnen, de vaten trekken zich te zamen, herkrijgen hunnen 
tonus, de albumineuse uitzweeling wordt opgelost, en de lijder herstelt. 
In gevallen echter van derdentia na acute manie is de zaak geheel an- 
ders. Hier begint de dandoening met irritatie der materies corticalis, vooral 
op de voorste lobi onder het os frontis; deze gaat onder den vorm van me- 
ningitis chronica, die zich slechts door grootere opgewektheid van den lijder 
vertoont, in ontsteking over. De lijders aan manie hebben nu groote plannen :- 
zij zijn rijk geworden, spelen met millioenen, zijn generaals, koningen en 
keizers, profèten of godsgezanten. Er volgt dan eene vorming van cellen en 
korreleellen, en de materies corticalis vergroeit vast met de pia meninx, en 
begint eindelijk te atrophiëren. De bloedvaten worden atheromateus; er volgt 
bij meningitis uitzweeting van veel serum; de vaten zweeten een meer wa- 
terig vocht uit, en de materies corticalis begint te atrophiëren. Zij wordt 
bleek en dunner, en ware dementia, die volstrekt onherstelbaar is, volgt na 
de vroegere opwekking. 
Ofschoon ook dus de verschijnselen dezelfde mogen zijn, daar in beide 
gevallen drukking is van de materies corticalis, gaat deze na manie en de 
daarbij aanwezige ontsteking spoedig over in degeneratie, en de ziekte wordt 
ongeneeslijk; terwijl-in epilepsie deze vaatverwijding, die slechts nu en dan 
door een acces wordt bevorderd, langen tijd kan bestaan, zonder eigenlijke 
degeneratie te weeg te brengen. Ik heb, zooals wij later uitvoeriger zullen 
melden, gevallen, gezien van hoogen graad van onnoozelheid en stompheid 
ten gevolge van epilepsie, die weder volkomen zijn hersteld. Hoezeer dit 
ook zeldzaam het geval moge zijn, bewijzen deze gevallen mijne stelling toch 
genoegzaam. 
Gewigtig is, wat hiermede in een naauw verband staat, dat ik bij epileptict 
in,eenen zeer ligten: graad, waar meest alleen absentie van geest plaats had 
zonder convulsien, waar dus meer de-hersenen direct ‘werden. aangedaan dan 
de medulla oblongata, veel spoediger‚stompheid van geest, vermindering van 
geheugen, onvatbaarheid om door te denken en iets te begrijpen, zag ont- 
staan, — dan in gevallen, waar schokken zich gedurig herhaalden zonder verlies 
van bewustzijn. Een dergelijk geval van gedurige schokken met nu en dan, 
by. om de twee. weken, een epileptisch. toeval, hetgeen nu eindelijk schijnt te 
zullen herstellen en waar deze toestand recds meerdere jaren geduurd heeft, 
