EN DE RATIONEELE BEHANDELING DEZER ZIEKTE. 159 
bij eenigen iets dunner; bij de meesten trof ik het beschreven korrelig ex- 
sudaat van albumineus serum aan *, 
Ik zal geenszins den lezer met eene optelling der bijzonderheden van deze 
epileplici vermoeijen; het waren allen verouderde onherstelbare gevallen. 
Van allen heb ik in op elkander volgende dwarse sneedjes de wijdte der ca- 
pillairvaten mikrometrisch bepaald en in eene tabel gebragt. Ter volledige 
vergelijking bepaalde ik tevens de wijdte van de capillairen in de medulla 
oblongata van een maniacus met paralytische aandoeningen, doch niet epi- 
lepticus; en van eene aan eene andere ziekte gestorvene vrouw, dus van eene 
gezonde medulla oblongata; benevens de wijdte der grootste bloedvaten in 
de medulla oblongata van eene koe. 
Van verre de meeste gevallen gelukte het mij, te vernemen, of zij zich 
gedurende de accessen op de tong hadden gebeten, hetgeen in de meeste 
gevallen voorkomt, doch waarop niet altijd acht wordt geslagen. In een paar 
gevallen echter bleef mij dit onzeker; waardoor dus van deze tabel twee ge- 
vallen moesten worden afgezonderd, waaruit geene zekere besluiten konden 
worden opgemaakt. 
Dien ten gevolge heb ik de uitkomsten in twee tabellen gesplitst: in de 
eerste zijn de gevallen opgeteekend van epileptici, die zich gedurende het 
acces gewoon waren op de tong te bijten; in de volgende, waar dit niet 
voorkwam. ° 
* Veranderingen in de medulla oblongata komen meermalen voor bij epilepticì, maar worden niet 
altijd genoegzaam opgemerkt; vroeger had ik zelve meermalen verharding en atrophie van de medulla 
oblongata aangetroffen; thans onder het afdrukken dezer verhandeling vond ik in de jaarlijksche 
statistieke verslagen der Geneesheeren van de krankzinnigen gestichten, die spoedig het licht zullen 
zien, eene waarneming van de aanwezigheid van pus in het eene corpus olivare bij eenen epilepticus 
te Meerenberg, en van verharding en atrophie der medulla oblongata bij eenen anderen te Frane- 
ker; ongelukkig zijn geene bijzonderheden der voorafgaande ziekte hierbij gevoegd. 
+ Eerst had ik voor het eindcijfer in de tabel het middengetal uit de verschillende wijdere va- 
ten in de banen van den vagus, hypoglossus, corpus olivare en de raphe berekend, en hoezeer ook 
hierbij een duidelijk verschil voorkwam, begreep ik echter, dat, daar ik een verschillend aantal 
kleinere bloedvaten mede in deze rekening had opgenomen, die op de bepaling der grootste wijdte 
dus een aanzienlijken invloed uitoefenden, dat dit geen zuiver resultaat kon opleveren. Daar het 
hier alleen de vraag was naar de wijdste capillairen, besloot ik alleen in de tabel de maat der 
allergrootste bloedvaten te brengen, die ik in de aangegevene banen in iedere medulla vinden kon; 
waardoor dan ook de resultaten veel sprekender werden. 
