108 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
duizenden wijzen door de medulla oblongata dooreen zijn geweven, deze be- 
paalde wegen te vinden. Wij zullen hierbij den gang volgen, dien wij uit de 
physiologische verschijnselen aan de natuur hebben trachten te ontleenen. “+ 
1) Een prikkel achter op de tong of tegen het palatum wordt op de 
centrale middelpunten van slikking overgebragt. 
Er zijn hier twee wegen, langs welke dit zoude kunnen geschieden; te 
weten: door draden van den nervus glossopharyngeus, die, zooals bekend is, 
in het achterste gedeelte van de tong zich verspreidt en die ook eenige tak- 
ken geeft aan het palatum molle en den pharynx. 
Of door draden van den trigeminus, die door den nervus pterygo-pala- 
tinus aan het zacht verhemelte, en door den nervus lingualis aan de tong 
gevoel geeft. Zelfs het bovenste gedeelte van den pharynx schijnt takken 
van den nervus pterygo-palatinus te ontvangen *. 
Wat de eerste van deze wegen betreft, door den nervus glossopharyngeus, 
zoo heeft het allen schijn, dat, daar deze zenuw vooral op het achterste ge- 
deelte der tong hare takken verspreidt voor de smaak, zij ook de reflex- 
zenuwen voor de slikking zoude bevatten; te meer, daar volgens LonGer, nà 
het doorsnijden van den lingualis van het vijfde paar, op de basis der tong 
nog eenig gevoel zoude overblijven; hetgeen hij echter, wat mij zeer on- 
waarschijnlijk voorkomt, aan eenige begeleidende cervicaaldraden van den 
hypoglossus wil toeschrijven j. 
Bowmar nam waar, bij ongevoeligheid van den trigeminus, dat de smaak vol- 
komen verloren was op het voorste en middelste gedeelte der tong; maar zij 
was ongestoord op het achterste gedeelte. Of hier ongevoeligheid overigens op 
mechanische prikkels op het achterste der tong was, vermeldt hij niet $. 
* A. C. Bock, Nachtrag zu den Beschreibung des 5 Hirnnerven, Taf. V, fig. 4, N. 54, 
+ Anat. el Phys. du Syst. nerv. Tom. II. pag. 174, el la Physiol, pag. 297. In een geval, waar- 
genomen door Hemert Maso van verlamming van den trigeminus, was de basis der tong nog 
gevoelig, en eene sonde, in de keel gebragt, bragt braking te weeg, ook als de sonde alleen raakte 
aan de ongevoelige zijde, MaaenNpie, Journal de physiol. Tom. III, p. 358. 
$ Physiol, Anatom. Part. 2, pag. 444, sqq. Daar, zooals wij boven gezien hebben, de stam van den 
nervus glossopbaryngeus midden door den wortel loopt van den trigeminus in de medulla oblon- 
gata, kunnen welligt vezels van beiden zich hier vermengen en in eene zenuw overgaan; zoodat 
het gevoel van smaak aan eenige takken van den quintus en het eigenlijk gevoel aan andere van 
den glossopharyngeus eigen kan zijn, hetgeen misschien de eenvoudigste wijze is, om dit nog niet 
geheel geëindigd geschil bij te leggen, of te verklaren. 
