156 OVER DE NAASTE OORZAAK VAN EPILEPSIE 
voorzien, die tot in het cornu inferius aan het einde kon vervolgd worden; 
waar een oud extravasaat van bloed aanwezig was, hetgeen waarschijnlijk 
onder den laatsten langdurigen aanval van epilepsie, waaraan de lijder was 
bezweken, tot nieuwe uitstorting van bloed had aanleiding gegeven. Er was 
overigens weinig vocht in de ventriculi, waarschijnlijk door de algemeen 
oedemateus opgezwollen hersenen hier uitgedrukt; in de plexus chorioidei, 
zooals dikwijls in de achterste bogt, groote cellen. In het centrum semio= 
vale Vieussensii buitengemeen verwijde bloedvaten; de grijze stof in de 
materies corticalis dun en bleek, dus reeds in atrophie overgegaan *. 
De venae van het ruggemergkanaal waren geweldig met bloed opgezet en 
verwijd. 
Bij de doorsnede van den pons Varolii trof ik twee lijnen boven de intrede 
van de medulla oblongata een klein bloederig extravasaat aan, van 4 à5 mm. 
breedte, waaruit een vrij wijd bloedvat van de dikte van ; mm. werd uit- 
getrokken, hetgeen met zeer vezelig vastgestolde fibrine was gevuld. 
De medulla oblongata vertoonde op de voorzijde, behalve opgezette capillairen, 
niets bijzonders. Aan de achterzijde echter, vooral op het corpus restiforme, 
nevens den ventriculus quartus, of naauwkeuriger op de zoogenoemde ligula 
of taenia plexus chorioidei ventriculi quarti-van ARrnorp, en de hiernevens 
gelegene fasciculus cuneatus j aan de regterzijde, vertoonden zich kleine 
tubercula, misschien twaalf in getal, waarvan ieder door een capillair bloedvat 
werd omringd, hetgeen als in eene kleine verdieping tusschen de tubercu- 
leuse uitzettingen gelegen was. Aan de linkerzijde, hoezeer in veel gerin- 
ger graad, was echter van eene dergelijke aandoening een spoor zigtbaar. 
Door het. mikroskopisch onderzoek bleek het echter, dat ik hier geene 
tubercula van eenige vreemde stof voor mij had, maar dat dit gedeelte in 
eene zeer sterke vetdegeneratie verkeerde, waardoor het was uitgezet; welke 
uitzetting de bloedvaten niet zoo sterk hadden gevolgd en daardoor kleine 
groeven veroorzaakt, hetgeen een tuberculeus aanzien gaf. Dit vet vertoonde 
* Wij hebben dus hier een voorbeeld, waar waarschijnlijk eene sympathische oorzaak uit den 
onderbuik de aanleiding tot de ziekte is geweest, en echter later eenzijdige verandering in de her- 
senen is gevolgd; in dit geval ten gevolge waarschijnlijk van hevige congestie bij de aanvallen van 
apoplexie. 
T ARNoLDI, Tab, Cerebri, Tab. VIII, Fig. 3 h, h. 
