EN DE RATIONEELE BEHANDELING DEZER ZIEKTE. 145 
stofwisseling gestoord, waardoor deze deelen in een opgewekten toestand zouden 
gebragt worden, zoodat convulsien hiervan de gevolgen zouden zijn. Bij iederen 
aanval van volledige epilepsie zoude gelijktijdig dezelfde materiëele verande- 
ring in de groote hersenen en in een groot deel der achter de thalami ge- 
legene deelen plaats hebben *. De geheele hersenen zouden dus plotselings 
anaemisch worden. 
Ik kan mij met deze verklaring niet juist vereenigen, en meen, dat de 
schrijvers zich te zeer door deze proeven tot eenzijdigheid hebben laten ver- 
leiden door de active arteriele congestie als oorzaak geheel uit te sluiten . 
Want hoezeer zij ook andere oorzaken aannemen, als chemische veranderingen 
in het bloed, vreemde stoffen, die de voeding zouden hinderen $, — zoo hebben 
zij, naar mijne meening, niet genoeg gelet, dat ook volbloedigheid en te sterke 
congestie evenzeer convulsien verwekken als anaemie. ‘ 
Wel erkennen zij, dat bij gehangenen er eveneens convulsien ontstaan uit 
vermeerderden bloedsaandrang **. Zelfs in twee gevallen, waar hun zonder bloed- 
storting de compressie en onderbinding der hals- en sleutelbeensaderen ge- 
lukte, stierf het eene dier onder algemeene convulsien 48 uren na de onder- 
binding, hetgeen ook CGoorer had waargenomen “|. 
Bovendien zijn gevallen waargenomen door Romsere en nog later door 
Reimer, waar door compressie van de carotides het acces werd afgebroken. In 
het door hem waargenomen geval gelukte dit aan Rermer bij dezen patient 
twee-en-twintig maal, waardoor hij groote verligting en verbetering in zijn 
geheugen en gemoedstemming ondervond SS. 
Indien verder zoo algemeen anaemie de oorzaak was, en, gelijk deze schrij- 
vers overal hebben aangetoond, dat na het terugvloeien van het bloed de 
convulsien ophielden, zoo moest in epilepsie zelve wel het middel tot spoe- 
dig verdwijnen van de toevallen gelegen zijn; daar, indien wij ook al anaemie 
als oorzaak wilden aannemen, toch zeer spoedig congestie hierop volgt, ge- 
durende welke juist de convulsien zich het hevigste vertoonen. Een over- 
* Le. pag. 94. 
t Ll. e. pag. 104 sqq. 
$ Le, pag. 100 sqq. 
** Le. pag. 106 sq. 
tr Le. pag. 108 sq. e 
S$ Smipts Jahrbücher, 1851, N°. 8, pag. 181 sq. 
