158 OVER DE NAASTE OORZAAK VAN EPILEPSIE 
ook de eonvulsive trekkingen zich te vertoonen zonder eenige aanleiding 
hoegenaamd, dus van zelve, dat is, het dier was epileptisch geworden. 
Wij zien hieruit, dat na het aanbrengen van eene wond in het onderste 
gedeelte van het ruggemerg zich langzaam deze ziekelijke toestand ontwikkeld 
heeft, dat is, er is ontsteking ontstaan, als een noodwendig gevolg op de 
plaats van beleediging; maar deze verhoogde prikkelbare toestand heeft zich 
als verhoogde gevoeligheid langzamerhand aan de geheele medulla, en eindelijk 
aan de medulla oblongata medegedeeld. Nu hebben wij echter boven aan- 
getoond, dat de medulla oblongata boven alle andere deelen van het zenuw- 
systeem bijzondere vatbaarheid bezit om reflexverschijnselen ook in den ge- 
zonden toestand op te wekken. Het is dus zeer natuurlijk, dat door de ver- 
hoogde prikkelbaarheid deze vatbaarheid voor reflex sterk is toegenomen ; maar 
wij zien die nu even als in epilepsie zoo stijgen, dat de reflexverschijnselen ook 
spontaan zonder uitwendige prikkeling zich beginnen te vertoonen. Bovendien, 
hetgeen hier het gewigtigste is, zij zijn niet aanhoudend ; maar, gelijk Brown 
Srqvarp uitdrukkelijk bemerkt, het acces duurt niet lang, maar herhaalt 
zich dikwijls. 
Wij hebben dus hier het vreemde verschijnsel, dat, ofschoon de aanlei- 
dende oorzaak, de prikkelende wond aan het ruggemerg aangebragt, en de hieruit 
ontstane verhoogde prikkelbare toestand van de medulla oblongata aanhoudend 
zijn, de verschijnselen evenwel intermitterend zijn. 
Hetzelfde heeft zeer dikwijls plaats bij den mensch. Wij willen uit eene 
groote menigte voorbeelden, die wij hiertoe zouden kunnen aanvoeren, slechts 
eene kidzen; door Prrücer ontleend uit de Operative Chirurgie van Drer- 
FENBACH. 
Een jong meisje, dat voor eenige jaren met de eene hand in een wijnglas 
gevallen was, leed aan heftige neuralgische pijnen, vermagering, contractuur 
en volkomene onbruikbaarheid van dit lid. Paroxysmengewijs werd echter 
het geheele zenuwsysteem aangetast door reflectorisch opgewekte epileptische 
toevallen. De vingers waren deels door krampen, deels door harde groeven 
of cicatrices in den hoogsten graad gecontraheerd. Bij de uitsnijding der ci- 
catrices vond men eene fijne glassplinter, van de gedaante van eene fijne 
vischschub, die eene zenuw verwond (angeschnitten) had. De zenuw was op 
deze plaats verdikt en verhard, Na de operatie verdween de neuralgie, de 
vermagering, de contractuur en de epilepsie. De zieke werd weder volkomen 
gezond, en verkreeg zelfs de geheele bruikbaarheid der hand terug. Prrücer 
