110 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
Dit eens vastgesteld zijnde, blijft ons alleen de nervus trigeminus over, 
dien wij reeds als eene reflexzenuw bij uitnemendheid hebben leeren kennen, 
als de weg, langs welken ook de reflexprikkel voor de slikking zal worden 
overgebragt. De vraag is alleen, door welke takken van den trigeminus dit 
verrigt wordt. De onwillekeurige slikking volgt, als de spijs achter in den 
mond gebragt wordt en nu in aanraking komt met den wortel der tong, 
de verhemeltebogen en het verhemelte zelve. 
Men zoude dus kunnen vermoeden, dat in de nervi linguales, als gevoel- 
zenuwen van de tong, ook de reflexzenuwen voor de slikking bevat waren; 
maar terwijl Loneer reeds meent, dat de ramus lingualis van den trigemi- 
nus volstrekt geene takken aan de basis der tong geeft *, wordt deze meening 
bovendien geheel wederlegd, doordien na het doorsnijden van de beide tong- 
takken van den trigeminus, zooals uit de proeven van Panzzza j blijkt, 
het slikken niet wordt verhinderd. 
Er blijven echter nog andere takken van den trigentinus over, namelijk 
de rami palatini van den tweeden tak van het vijfde paar, die ook de nervi 
nasales afgeeft, waardoor het gevoel in de neus en dus ook het niezen wordt 
opgewekt; waardoor het blijkt, dat deze tak ook met den vagus en accesso- 
rius in verband staat, In dezen zenuwtak schijnen dan ook de reflexdraden 
ste moeten gezocht worden, die de slikking veroorzaken, en deze schijnen dan 
ook wel minder in den wortel der tong zelven, dan wel in het verhemelte en 
zijne crura gelegen te zijn, waartegen door de tong de spijzen worden aan- 
gedrukt, waardoor de prikkel tot slikken wordt opgewekt, 
Vooral wordt dit bevestigd door eene proef van Magister, door Scuyer- 
man medegedeeld, op eenen hond, bij wien de beide nervi linguales van den 
trigeminus waren doorgesneden, en die de bewegingen tot slikken maakte, 
sudien men hem eenigen alcohol met een penseel tegen het gehemelte aan- 
bragt $. Na de doorsnijding van de hvpoglossi echter, is de slikking dass 
de verlamming der tong, zooals van zelf spreekt, verhinderd **, 
* Loncer, Physiologie, pag. 2089. 
f SCHNEEMAN, Versuche, enz. pag. 44. — Ook SranNius zegt uitdrukkelijk, dat in zijne proe- 
ven na het doorsnijden van beide linguales geene beweging had opgehouden, en dat de dieren 
melk gebruikten; dus ook nog slikten. Muuren, Arch, 1838, pag. 136, 
S$ SCHNEEMAN, Versuche, 1, c‚ pag, 96. ) 
** SCHNEEMAN, |, c, pag. 83, 
