112 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
vatten *, Immers schijnen deze corpora olivaria inferiora alleen met den 
hypoglossus en voor een gedeelte met den accessorius in verband te staan; 
daar, zooals wij boven hebben gezien, zij op de hoogte van de wortels van 
den hypoglossus gelegen zijn, en zich juist binnen de grenzen dezer zenuw 
beperken “f. 5 
Zelfs is dit bij de vogels eveneens het geval, hoezeer hier de gangliën- 
groepen eenvoudiger zijn, die op de plaats van de corpora olivaria inferiora 
„voorkomen, maar die ook door vele dwarse draden van den trigeminuswortel 
worden doorkruisd; terwijl de mindere zamengesteldheid van deze gangliën- 
groepen bij de vogels dan ook in evenredigheid is tot de veel eenvoudiger 
wijze, waarop bij hen de slikking wordt volbragt, waarbij veel minder 
spieren te gelijk in werking treden, en waar het slikken slechts door het 
vooruitstrekken en sluiten van de strottespleet wordt bewerkstelligd, 
Daar nu deze corpora olivaria inferiora, door hunne plaatsing aan de bin- 
nenzijde van den hypoglossus achter de corpora pyramidalia, geheel overeen- 
komen met de bijkern of bij-olijven, die bij den mensch op dezelfde plaats 
voorkomen $, maar toch niet, zooals men verkeerdelijk meent, van het 
olijfvormig ligehaam overal gescheiden zijn, en‚ daar deze bijkernen, ook door 
de vele dwarse vezels die haar doordringen, geheel in structuur met deze. 
corpora olivaria inferiora bij de dieren overeenkomen, zoude men kunnen 
vermoeden, dat bij den mensch deze binnenste bijkernen eveneens als re- 
flexcentra voor slikking moesten beschouwd worden: waartegen alleen de 
zwarigheid bestaat, dat de corpora olivaria inferiora bij de dieren uit drie 
naast elkander gelegen en onderling meer of min verbondene groepen be- 
slaan **, terwijl zij bij den mensch meer enkelvoudig zijn, hoezeer zij op 
* Fig. 12, l, c, K. 
+} Daar de nervus glossopharyngeus bij de dieren veel hooger geplaatst is dan de corpora oliva-. 
ria inferiora (zie fig. 8 en 10, b, b, g.), zoo blijkt ook hieruit, dat deze zenuw tot de slikking 
niets bijdraagt. 
$ Fig. 1, Sriuuixe, Medulla oblongata, Tab. V, VI, r. Lexnossek beeldt meerdere zooge- 
noemde Nebenoliven of bijkernen af, Tab. II, fig. 1, h, i, k, k; doch hij verwisselt hiermede 
meerdere gangliëngroepen, die naar mijne meening hiertoe niet behooren, doordien deze uit groo- 
tere gangliëncellen bestaan; hetgeen hij door zijne wijze van de praeparaten doorschijnend te ma- 
ken, niet genoeg heeft kunnen onderscheiden, Slechts de binnenste zoude ik tot de olijfvormige 1'g- 
chamen brengen. 
nd Fig. 12, k, b. 
