14 “OVER HET MJNERE ZAMENSTEL EN DE 
zelve altijd bilateraal weer 57 en hiertoe do medewerking. en’ _ foipen 
niet behoeven. Bedhialdde Aant onl aan has) shae alls 
5) Dat nu als derde vivere de vbineanedien voor. tikking dens toe- 
gankelijk moesten zijn voor den indruk van onzen wil, behoeft geene uit- 
voerige aanwijzing; daar wij reeds boven hebben gezien, dat de medulla 
oblongata voornamelijk bestaat uit longitudinale vezels, die, uit de herse= 
nen afkomstig, zich naar de verschillende kernen vande “medulla oblón- 
gata en zoo ook naar de olijven begeyen: waardoor men deze laatste als 
overbrengers van den indruk van onzen wil bij het willekeurige slikken be- 
schouwen kan, waardoor ook bij vernietiging van den trigeminus en hier- 
door verhinderde reflexwerking de weg voor willekeurige slikking openblijft. 
Op deze wijze verklaart zich tevens, waarom de willekeurige slikking toch 
altijd eene reflexwerking is; doordien het schijnt, dat hierbij onze wil niet 
direct op de kernen der zenuwen zelve, maar op de corpora olivaria werkt; 
van waar dan de werking op de kernen reflecteert, waardoor juist die spier- 
groepen gelijktijdig en gelijkmatig worden in werking gebragt, die gesmen 
lijk de acte van slikking daarstellen. 
4) Eveneens wordt hierbij van zelf verklaard, waarom de acte van slik- 
king altijd bilateraal werkt, daar, zooals wij reeds vroeger hebben aange- 
wezen, deze corpora olivaria door dwarse vezels ter wederzijde van de raphe 
in het naauwste verband staan; zoodat wij meenen door het aangevoerde 
het geheele mechanisme van de bilaterale reflexwerking der zenuwen bij de 
slikking genoegzaam te hebben verklaard, om hierover naauwelijks eenigen 
twijfel over te laten. 
Als slotsom uit al het tot hiertoe verhandelde, meenen wij de hoofdzaken 
in de. volgende stellingen te kunnen zamentrekken. 
A) VAN DE MEDULLA OBLONGATA. 
1) In het verlengde ruggemerg begint eene geheel eigene organisatie. De 
kernen of gangliëngroepen, waaruit de zenuwen ontspringen, zijn hier meer 
van elkander afgezonderd; die voor beweging, als van den hypoglossus, ac- 
cessorius, facialis en de kleine tak van den trigeminus, liggen nabij de. raphe 
of het septum; de kern van den abducens is nog onzeker ; de kernen voor de ge- 
voelzenuwen, die hier voor het eerst afgezonderd te voorschijn treden, als de 
portio major trigemini, de vagus, glossopharyngeus en auditorius, liggen meer 
