116 n OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE _ 
restiformia en den wortel van den trigeminus, ten-deele uit. de kernen der 
zenuwen ontspringen, zooals ook uit de corpora olivaria, en die dienen om 
de beide helften ten naauwste te vereenigen en eene bilaterale. werking 
daar te stellen, die aan de- meeste zenuwen van het verlengde ruggemerg 
in hooge mate eigen is, zooals in geen ander deel van het ligchaam voor- 
komt, en die wij zien in de bilaterale king van het elintbid de dend de 
stem en de mag vof otago orda 
ib Mi Ô èaad ‚ es eb 
b) VAN NE ZENUWEN DER MEDULLA OBLONGATA, 
6) Behalve de bovengenoemde bilaterale verbinding zijn ook nog-de-ker- 
nen, bijzonder van den facialis, accessorius en hypoglossus, van achteren naar 
den ventriculus quartus toe, ten deele door eene dwarse commissuur verbon= 
den, die de bilaterale werking van deze zenuwen. schijnt te verhoogen. 
7) De nervus auditorius heeft van alle zenuwen in zijne centraalkern de 
grootste gangliëncellen, waarin de zamenhang met de zenuwdraden en _on- 
derlinge verbinding zeer gemakkelijk te zien is. Uit deze centraalkern.stra- 
len vezels uit naar de kern van den facialis, waarschijnlijk voor reflexwerking 
van den musculus stapedius en tensor tympani, en de ten deele onwille- 
keurige reflexbewegingen in den stand der ooren bij de dieren, 
Deze kern van den auditorius staat ook in een naauw verband met den 
gevoelwortel - van den trigeminus, en door vele van hieruit stralende fibrae 
arciformes zijn de beide kernen van den auditorius naauw vereenigd. 
De zoogenaamde wortels van de gehoorzenuw in de vierde hersenholte 
dienen niet voor het gehoor; maar schijnen reflexdraden te zijn, die door 
middel van gangliëncellen met de gehoorzenuw te zamen hangen, en bij 
schrik na onverwacht geluid op. het geheele spiergestel reflecteren en_ het 
ligchaam in staat van verdediging plaatsen. 
8) De nervus glossopharyngeus heeft het bijzondere, dat bij midden door 
den grooten wortel van den trigeminus heen dringt, waardoor misschien cen 
naauwer verband tusschen smaak- en gevoelzenuwen wordt veroorzaakt. 
9) De nervus abducens wijkt van alle zenuwen. van het verlengde rugge- 
merg daarin af, dat zijn wortel, in plaats van naar binnen naar de raphe, 
naar buiten zich ombuigt. Op dezen-weg doorboort bij in eene buitenwaart- 
sche rigting de vezels van den nervus facialis en een gedeelte yan de fa- 
cialiskern, waaruit hij niet ontspringt, zooals SriuLixg meent, maar deze 
