152 OVER DE NAASTE OORZAAK VAN EPILEPSIE 
wisseling plaats heeft dan in de grijze hoornen van het ruggemerg. Onder 
de zeer vaatrijke deelen behoren echter, behalve de grijze stof van den arbor — 
vitae in het cerebellum *, waarvan ons nog het nut onbekend is, ook de 
thalami en vooral de corpora striata $, die- zeer rijk aan vaten zijn, hoe- 
zeer geen dezer deelen den vaatrijkdom van de corpora olivaria evenaart. 
Dat nu de vaatrijkdom der gangliëngroepen en de hoeveelheid aangevoerd 
arterieus bloed in eene directe betrekking staan tot de levendigheid van wer- 
king, zal wel geen uitvoerig betoog vereischen. Wij zien dit reeds genoegzaam 
in het kind, waar de stofwisseling sneller plaats heeft, de vaatrijkdom het 
grootste is, en niet alleen de prikkelbaarheid of gevoeligheid van het geheele 
zenuwgestel grooter is, maar waar ook een betrekkelijk geringe prikkel, als 
van het tanden krijgen, zoo ligt stuipen te weeg brengt, die bij de hevigste 
graden van odontalgie of aangezigtspijn op lateren leeftijd zich niet, of althans 
zeer zeldzaam vertoonen. 
De vatbaarheid voor reflexbewegingen wordt dus bevorderd door een ster- 
ken arterieusen toevloed van bloed, doordien dit de levenswerkingen van de 
gangliëneellen verhoogt. Daar echter de gangliëngroepen in het verlengde 
ruggemerg de meeste vaten verkrijgen, zullen ook hier de reflexbewegingen 
eerder plaats hebben; en dit stemt weder geheel overeen met de functie b. v. 
van de corpora olivaria, waardoor zoo verschillende reflexbewegingen, als wij 
in geen ander deel van het zenuwsysteem waarnemen, worden te weeg ge- 
bragt. of ook met de gestadige reflexbewegingen, die uit den vagus op de 
zijstrengen van de medulla aanhoudend voor de geregelde ademhaling wor- 
den verrigt. | 
Wij mogen hieruit besluiten, dat, het overige gelijk staande, bij eene alge- 
meene opgewektheid van het vaatgestel en meerdere levendigheid van het 
zenuwsysteem, het eerst daar onwillekeurige reflexverschijnselen soms na een 
higten prikkel zullen ontstaan, waar de vaatrijkdom het grootst en waar de 
natuurlijke vatbaarheid voor reflexbewegingen het sterkst is, namelijk in de 
medulla oblongata. Deze reeds hoogst waarschijnlijke gissing wordt tot ze- 
kerheid door de zoo gewigtige proeven van Brown Srquarp ** 
* Ecker, l, c, en Lancel, fig. 2, a, b. 
tbe, fig. 4. 
SL, c, fig. 5. 
** Comptes rendus 1856, N°. 3, Janvier, pag. 86 sqq., en 11 Oct. deg Ne, 91, pag. 644, <qqg.; en 
Archives générales de Médicine, 1856. Fevrier. 
