128 OVER DE NAASTE OORZAAK VAN EPILEPSIE 
ren worden de aderen gedrukt (brachelismus van Marsmarr Hart) en wordt 
hierdoor de teruggang van, bloed uit het hoofd belemmerd. De terugvloed van 
het aderlijke bloed naar de borst wordt intusschen door de afwisselende kramp- 
trekkingen der extremiteiten in hoogere mate bevorderd, en door deze op- 
hooping van bloed nog sterker de terugvloed uit de hersenen tegengegaan. 
Tegen het einde van het acces begint dan de belemmerde ademhaling op 
nieuw zich door eene meer of min diepe inademing te herstellen; waarop dan 
eene snorkende ademhaling volgt, waaronder de congestie begint te vermin- 
deren, zoodat de opgezwollen aders aan het hoofd zich beginnen te ontlasten 
en zamen te trekken. De inwendige congestie in de hersenen en de gevolgen 
van dien geven zich dan nog later te kennen, door den meer of min die- 
peren slaap, die op ieder acces volgt. 
Hoezeer in deze aanvallen van epilepsie de convulsive trekkingen gewoan= 
lijk bilateraal zijn, worden echter niet altijd beide zijden even sterk te za- 
mengetrokken, of liever zijn de afwisselende convulsive bewegingen dikwijls 
aan de eene zijde sterker dan aan de andere. Zoo wordt de mondhoek 
dikwijls scheef naar de eene zijde sterker getrokken dan naar de andere, 
zelfs de oogen worden dikwijls scheef met kleine convulsive trekkingen naar 
de eene zijde gedraaid; de tong wordt scheef in den mond gebogen, en zeer 
dikwijls bijt de lijder bestendig in elk acces op de eene zijde der tong. Ook 
het hoofd wordt met gedurige schokken sterker naar de eene zijde scheef ge- 
trokken, door de overwegende werking van den eenen musculus sterno-cleido= 
mastoideus, die, zooals bekend is, ook beweegdraden ontvangt van den acces- 
sorius en dus deelt in de algemeene convulsive bewegingen, waardoor de 
spieren bij voorkeur worden aangedaan, die hare zenuwen uit de medulla 
oblongata ontvangen. De oorzaak van deze ongelijkzijdige werking schijnt 
mij toe vooral in eene primaire aandoening in de hersenen te liggen, waar- 
over wij later in meerdere bijzonderheden zullen treden. 
Daar het evenwel geheel niet in ons plan ligt, in eene uitvoerige beschrij- 
ving van epilepsie en hare verschijnselen uit te weiden, moge het aange- 
voerde genoegzaam zijn, om uit de algemeen bekende verschijnselen in deze 
ziekte aan te toonen, dat het punt van uitgang van de verschillende convul- 
sive bewegingen in epilepsie, in de medulla oblongata moet gezocht worden; 
zoodat ook in zwakkere toevallen het begin van werking altijd uit dit gedeelte 
begint, van waar bij heviger aanvallen de opgewekte werking zich verder 
over het zenuwgestel uitbreidt. 
