EN DE RATIONEELE BEHANDELING DEZER ZIEKTE. 125 
de ademhalingswerktuigen. Herinneren wij ons hierbij, hetgeen wij boven over 
den schuinschen loop van den trigeminuswortel en de medulla oblongata heb- 
ben opgemerkt, en over zijne reflecterende eigenschappen op den nervus fa- 
cialis, op de ademhaling, slikking enz., dan kan het ontstaan van deze on- 
willekeurige reflexbewegingen en convulsiën bij verhoogde prikkeling dezer 
deelen ons geenszins bevreemden. 
Vergelijken. wij nu hiermede de verschijnselen, die zich bij epilepsie voor- 
doen, dan voert ons ons dit tot dezelfde uitkomsten. 
Het is bekend, dat deze accessen van epilepsie zich door zwaardere en lig- 
tere toevallen onderscheiden; dat is, dat niet alle verschijnselen en stuiptrek- 
kingen even. bestendig in elk acces voorkomen, maar eenige dikwijls ont- 
breken, terwijl andere meer bestendig zich ook in ligte aanvallen vertoonen. 
Ofschoon naar mijne’ meening het bekende werk van Herein over Epilep- 
sie * in verre de meeste opzigten niet die hooge onderscheiding verdient, die 
daaraan is te beurt gevallen, zoo is mij toch, als een der best bearbeide 
gedeelten van dit werk, de zoo naauwkeurige beschrijving der verschijnselen 
bij epilepsie, en vooral het onderscheid, hetgeen hij maakt in de meer be- 
stendige en onbestendige dezer verschijnselen, voorgekomen; waarvan eene 
veelvuldige ervaring mij de juistheid heeft leeren kennen. 
Onder de meer bestendige behoort, behalve het verlies van bewustzijn, 
vooral eene krampachtige aandoening van de pharynx en larynx, benevens 
meer of mindere trekkingen van eenige gelaatspieren, zoodat ook in ligtere 
aanvallen deze bijna nimmer ontbreken f. Meerdere of mindere storingen der 
ademhaling gaan hiermede gemeenlijk gepaard, die, indien de aanval sterker 
wordt, in hevigheid toenemen ; waarop dan spoedig sterke stuiptrekkingen in het 
gelaat, den tronk en de extremiteiten volgen, maar die in ligtere aanvallen 
zich meermalen geheel niet vertoonen $. | 
* HerpiN, Du pronostic et du traitement curatif de Epilepsie. Par. 1852. 
t Herein, l, c. pag. 433 sqq. 
$ Gaarne wil ik met MarsmauL HaLL aannemen, dat hierbij de spieren van den nek en larynx 
door hare spasmodische contracties de aders zamendrukken en zoo de veneuse congestie en de 
zwaarte van het acces bevorderen. Het zijn namelijk vooral de spieren die door den accessorius be- 
wogen worden, als de sterno-cleidomastoideus en trapezius, en door den hypoglossus (nederdalende 
tak) als de platysma myoides en omo-hyoideus, die hierbij werken. Het is echter zeer onjuist, om 
met MarsnauL Haru te stellen, dat bij epilepsie de venae vertebrales, bij cerebrale apoplexie 
de jugulares sterker zouden worden te zamen gedrukt. Men vergete niet, dat in het begin van het 
