_ 
EERSTE ONDERZOEKINGEN MET DEN MIKROMETER VAN AIRY. 55 
1850 door Srmms vervaardigd en is daarna, tot heden zonder verdere ver- 
andering, op het observatorium te Greenwich, voor het uitmeten der plane- 
ten aangewend. Arrr heeft in de Greenwich Observations van 1851 en in 
de latere jaargangen van dat werk de wijzigingen vermeld, die hij ten laat- 
ste aan zijnen mikrometer had toegebragt, en reeds in de vroegere jaar- 
gangen van dat werk, zooals ook in de boven aangevoerde stukken, heeft 
hij met uitvoerigheid gehandeld over de meest doelmatige aanwending van 
zijnen mikrometer en de voor- en nadeelen, die dat werktuig bij zijn ge- 
bruik aanbiedt. Reeds bij de eerste beschrijving van zijnen mikrometer, in 
de Greenw. Observ. van 1840, toen Army nog geen middel had gevonden om 
het hoofdgebrek van dat werktuig, de kleurschifting bij de scheiding der 
glashelften, te overwinnen, verklaarde hij, dat het, in de gevallen die zijne 
aanwending toelaten, boven alle andere mikrometers de voorkeur verdiende; 
maar hij heeft, ook nadat hij aan dat werktuig zoo groote verbeteringen had 
toegebragt, de bezwaren daartegen niet verbloemd, die onoverkomelijk waren 
gebleven, Arrv bleef de volgende gebreken van zijnen mikrometer als de 
voornaamste beschouwen *: 
1”. Het lichtverlies, daardoor te weeg gebragt, dat zijn mikrometer vier gla- 
zen moest bevatten; terwijl men anders de hemellichten beschouwt door eene 
oogbuis, in welke slechts twee glazen voorkomen. 
2. Het lichtverlies, te weeg gebragt door de scheiding van beide helften 
der doorgesnedene lens. Bij het aanwenden van eene vrij aanzienlijke ver- 
grooling kan de lichtkegel, op die lens vallende, niet dan uiterst smal we- 
zen, en hoe fijn de kunstenaar die afscheiding wete te maken, zij zal altijd 
een groot gedeelte van de doorsnede des lichtkegels innemen, en daarom het 
licht der beelden altijd aanmerkelijk verminderen. 
5’. Bene onzuiverheid der beelden, die, even als bij den heliometer, een 
gevolg hiervan moet wezen, dat elk beeld gevormd wordt door eene helft 
van het voorwerpglas des kijkers, Daardoor wordt de kleurschifting, in eene 
rigting loodregt op de doorsnede der glashelften, niet vereffend, en moeten 
zich, wegens die doorsnede, bij elk beeld interferentie-verschijnselen open- 
baren, die zijne randen in den bovengemelden zin onzuiver maken. Die on- 
zuiverheden bestaan niet in eenen zin, evenwijdig aan de rigting der door- 
snede. Zij belemmeren alzoo het meten van afstanden of middellijnen niet, 
*_Memoirs of the R, Astr. Soe. Vol. XV, pag. 208 en elders. 
NATUURK. VERH. DER KONINKL. AKADEMIE. DEEL VI. 
