28 EERSTE ONDERZOEKINGEN MET DEN MIKROMETER VAN AIRY. 
vermeld, maar hij ging aanvankelijk een ander en veel grooter bezwaar met 
stilzwijgen voorbij en dat, even als bij de mikrometers van Ramspex en Jo- 
nes, in de kleurschifting bestond, die de door breking van elkander afgezonderde 
beelden juist in de rigting der afscheiding. moesten ondervinden. Arrv heeft 
in de jaargangen der Greenwich Observations van 1841 tot 1847, met be- 
trekking tot zijnen mikrometer, alleenlijk herhaald, wat hij reeds in het jaar 
1840 had medegedeeld. Men vindt in die jaargangen ook de opgaven van 
metingen met dien -mikrometer volbragt, maar die mij geenszins bevredigend 
voorkomen. In de Greenwich Observations van het jaar 1848 echter han- 
delt Arrr opzettelijk over de kleurschifting in de dubbele beelden bij zijnen 
mikrometer, die zich in de rigting der afscheiding openbaarde. Hij erkent 
dat die kleurschifting een groot gebrek van zijn mikrometer was gebleven, 
maar geeft tevens het berigt, dat het hem door eene nieuwe theorie was ge- 
lukt, dit bezwaar geheel uit den weg te ruimen. 
Arrr heeft de wiskundige theorie van zijn nieuwen mikrometer, die vooral 
ook merkwaardig is wegens de eenvoudige wijze, waarop hij door haar een 
schijnbaar vrij ingewikkeld vraagstuk heeft opgelost, in de Memoirs of the 
Royal Astronomical Society of London, Vol. XV, gegeven. Wij kunnen ons 
van haar ligtelijk een denkbeeld vormen, zoo wij vooraf het oog hebben ge- 
vestigd op de theorie der achromatische aardsche oogbuizen, vroeger door 
Arrr in de Cambridge Transactions medegedeeld. Bij die laatstgenoemde 
theorie stelde Army zich eenen straal van wit licht voor, komende van het 
voorwerpglas des kijkers en invallende op een willekeurig punt van het vierde 
glas der oogbuis. Die lichtstraal wordt daar gebroken en in een’ kleurenden 
lichtbundel ontbonden, die op het een of het ander punt van het derde glas 
zal invallen. Daar ondergaat die lichtbundel eene tweede breking, die eene 
wijziging moet toebrengen aan de kleurschifting, die hij door breking in het 
vierde glas had verkregen. De lichtbundel wordt verder door het tweede en 
het eerste glas gebroken en gewijzigd, en komt in het oog na brekingen en 
ontbindingen of zamenstellingen in vier verschillende glazen te hebben onder- 
vonden. Nu zal de oogbuis achromatisch wezen, indien die kleurschiftingen 
elkander opheffen, zoodat alle stralen van wit licht, die op het vierde glas 
invallen, ook als stralen van wit licht het eerste glas weder verlaten. Het 
licht, dat door het eene glas wordt ontbonden, moet door het andere weder 
worden zamengesteld, en dit is, daar de stralen elkander tusschen de glazen 
overkruisen, mogelijk, al zijn al de glazen bol en uit dezelfde glassoort ver- 
