26 EERSTE ONDERZOEKINGEN MET DEN MIKROMETER VAN AIRY. 
1840 (Introd. pag. 65). Destijds scheen het groot bezwaar tegen den mi- 
krometer van Jones, zoo even door mij vermeld, zijne aandacht nog weinig 
tot zich getrokken te hebben, maar een ander niet minder groot bezwaar 
werd door Arrr reeds dadelijk uit den weg geruimd. Armv liet den mi- 
krometer vervaardigen naar de theorie van achromatische aardsche oogbuizen, 
door hem kort te voren gegeven *, maar met inachtneming van eene eigen- 
schap, die deze oogbuizen volstrektelijk moesten bezitten om als mikrometers 
bruikbaar te kunnen wezen. De dubbele beelden moesten ook hier verkre- 
gen worden, door het derde glas, van het oog af gerekend, in twee helften 
te verdeelen, van welke ten minste ééne beweegbaar moest zijn, maar het 
was niet mogelijk door ieder dezer glashelften een zuiver beeld te verkrijgen 
van een voorwerp dat door den kijker wordt beschouwd, tenzij alle lichtke- 
gels, door de verschillende punten van dat voorwerp gevormd, door de af- 
scheiding der glashelften juist werden midden door gedeeld. Elk punt van het 
voorwerp zendt zijne stralen op het voorwerpglas des kijkers, en deze vormen 
aan de andere zijde van dat glas een’ lichtkegel, die door het vierde glas der 
oogbuis wordt opgevangen, gewijzigd en gebroken. De assen der lichtke- 
gels, door de verschillende punten van het voorwerp achter het voorwerp=- 
glas gevormd, zullen het vierde glas der oogbuis in verschillende punten 
treffen, en daardoor in dat glas ook verschillende brekingen ondergaan. De 
lichtkegels, door het vierde glas gewijzigd en gebroken, vallen op de door- 
gesnedene derde lens, maar het is volstrekt niet onverschillig waar hunne 
assen dit glas treffen. De as des lichtkegels van een punt, juist in de ver- 
lengde as des kijkers gelegen, zal ook met de as des kijkers zamenvallen, 
en, door alle glazen der oogbuis heen, regt door loopen. Daar het derde 
glas juist over zijn middelpunt is doorgesneden, zal, van zulk eenen lichtke- 
gel, de eene helft juist op de eene glashelft en de andere juist op de andere 
glashelft vallen. Daardoor zullen de beelden van dat punt, door de twee ver- 
schillende glashelften gevormd, hezelfde licht verkrijgen, en het is klaar, dat 
dit ook het geval behoort te zijn met alle overige punten van het voorwerp, 
buiten de as des kijkers gelegen. Viel de door het vierde glas gebroken 
lichtkegel vân een ander punt des voorwerps grootendeels of geheel op de 
eene glashelft, dan zoude zijn beeld, door de andere glashelft gevormd, of 
een zeer zwak licht aannemen, of in het geheel niet bestaan, en een voor= 
* Cambridge Transactions, Vol. II. 
