24 EERSTE ONDERZOEKINGEN MET DEN MIKROMETER VAN AIRY. 
stond uit eene gewone aardsche oogbuis met vier glazen, bij welke, tusschen 
het tweede en derde glas, twee segmenten van eene groote lens werden ge- 
bragt, wier afscheiding door het middelpunt der oorspronkelijke lens en de 
as der oogbuis henen liep. De lichtkegel, op die segmenten vallende, werd 
door hunne afscheiding midden door gedeeld, en werden de segmenten voor- 
bij elkander geschoven, zoodat hunne middelpunten niet zamenvielen, dan 
werden de twee helften des lichtkegels in verschillende rigtingen gebroken en 
moesten zich twee beelden van hetzelfde voorwerp door de oogbuis vertoonen, 
wier afstand zich met den afstand van de middelpunten der glassegmenten veran- 
derde. Dat werktuig werd later door DorLonp verbeterd ; maar hoezeer het reeds 
door RamspeN werd geprezen, ‘mogt het geenen bijval vinden, en inderdaad 
leed het ook aan groote gebreken. Het viertal glazen van de aardsche oog- 
buis werd nog met een vijfde glas vermeerderd, en de prismatieke breking, 
die voor het scheiden der beelden noodig was, moest vergezeld gaan van 
eene kleurschifting, welke met die scheiding toenam en de randen der beel- 
den, juist in de rigting der scheiding, zeer ‘onzuiver maakte, en alzoo het 
meest aan de punten van de randen der beelden, die bij het meten met el- 
kander in aanraking gebragt moesten worden. De mikrometer van Ramspen 
onderging later eene wijziging, die echter in zich zelve niet toereikende was 
om het genoemd groot bezwaar, aan bijna alle mikrometers met dubbele 
beelden eigen, uit den weg te ruimen. Men maakte namelijk de opmerking, 
dat, wanneer bij eene aardsche oogbuis het derde glas, van het oog af gere- 
kend, in stukken was gebroken die eenigermate van elkander waren afge- 
scheiden, ieder dier stukken een beeld kan doen waarnemen van een voor- 
werp, dat door den kijker wordt gezien, aan welken die oogbuis is toegevoegd; 
maar eerst vrij laat kwam men op het denkbeeld, om, van deze omstandigheid 
voor de zamenstelling van een’ mikrometer met dubbele beelden partij te 
trekken. Toen Prarsox in het jaar 1819 eenen mikrometer had gezien, 
die door Warkins naar dat denkbeeld was vervaardigd en aan een’ klei- 
nen kijker toegevoegd, droeg hij Jones de vervaardiging van een soortgelijk 
werktuig op, dat meer bepaaldelijk bestemd zoude wezen voor het meten van 
kleine grootheden aan den hemel. De mikrometer van Jones werd door 
Pearson in zijne Practical Astronomy uitvoerig beschreven. en afgebeeld. 
Dat werktuig was niet anders dan eene gewone aardsche oogbuis, bij welke 
het derde glas, van het oog af gerekend, was doorgesneden, terwijl de helften 
van dat glas, in dezelfde vlakte blijvende, door middel van eene schroef, voorbij 
