WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 45 
daar, om zich aan de tegenovergestelde zijde in overlangse vezelen om te 
buigen, die de gangliëngroepen in werking zetten, waaruit die bewegingen 
van buik, borst en armen voortspruiten, die wij bij schrik onwillekeurig in- 
spannen, zooals reeds boven is uiteengezet. 
Dat wij met onze beide ooren slechts één geluid vernemen, kan, volgens 
mijne overtuiging, geheel niet door deze striae medullares verklaard worden; 
maar is eerder het gevolg van de verbinding der eigenlijke gehoorgangliën 
door de striae arciformes, die wij boven hebben beschreven en afgebeeld *, 
en van de gelijktijdige gewaarwording van een geluid, hetgeen wij dus niet 
als twee kunnen waarnemen. Gelijk wij reeds boven hebben aangemerkt +, 
zijn het deze achterste zoogenoemde wortels der gehoorzenuw, die zich in 
dwars doorgesneden plaatjes als donkere langwerpige, scheef doorgesneden 
mergbundels vertoonen, die Srrruine ten onregte als den constanten en incon- 
stanten wortel van den trigeminus beschreven heeft $. Naar mijne waarnemingen 
staan zij met den trigeminus in: geene verbinding **; in het paard en den ezel 
heb ik deze bundels in de streng van den facialis te vergeefs gezocht, en 
hier maken ook deze reflexwortels van den auditorius niet zoovele vertakkin- 
gen als bij den mensch, en zijn zelfs moeijelijk te herkennen, doordien zij 
door een meer dikken, vrij breeden wortel, die scheef naar boven gaat, ge- 
vormd worden, 
NERVUS SEXTUS SIVE ABDUCENS. 
Uit den loop en de verbinding der zenuwen, die wij tot hiertoe beschouwd 
hebben, blijkt, dat alle zenuwen van het verlengde ruggemerg zich indirect 
overkruisen door de- vezels, die uit hare kernen ontspringen en door de 
raphe dringende in de tegenovergestelde zijde zich verliezen, of liever, in de 
* Taf. 4, h, d. 
j Pag. 32, Not. d. 
$ SrizLing, 1, c. Taf. 3, 4, a’, a’, a’. Zie onze Fig. 3, d. 
%% Indien men de plaats en hoogte van deze achterste reflexwortels der gehoorzenuw in de uit- 
muntende afbeeldingen van SriuLiNg, Pons. Var., Pl, XIX, Fig. 18—15 vergelijkt, dan valt het in 
het oog, dat juist deze wortels op de hoogte van den facialis geplaatst zijn, en verre onder den 
wortel van de portio minor trigemini, die veel hooger is dan de facialis, en dus door dezen niet 
kon omvat worden; terwijl de portio major trigemini volgens de eigene afbeeldingen van SriLuing, 
niet zoo na op den bodem der vierde hersenholte gelegen is, maar zich vroeger naar beneden om- 
buigt. Zie vooral l. c. Fig. 15 en 16. 
rd 
