WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 5 
reukzenuw bevestigd te worden, die in gangliëncellen eindigt, waarmede door 
dunne draden de epitheliaalcellen van het bovenste slijmvlies van den neus 
schijnen zamen te hangen *. Beide zenuwen hebben weder centraalgangliën, 
waaruit de hersenvezels ontspringen, die ons den ontvangen indruk overgeven. 
Evenzoo gaat de indruk van onzen wil niet terstond over in de beweeg- 
zenuwen, maar in gangliëncellen, waaruit de peripherische werkzaamheid 
ontspringt tot beweging der spieren. 
Moeijelijker schijnt in den eersten opslag deze zaak met de gevoelzenuwen. 
Dit is echter niet het geval. Immers schijnen, volgens de jongste onderzoe- 
kingen van Waarer en Meisrer, de huidzenuwen in de tastligchaampjes en 
met korrelachtige stof gevulde blaasjes te eindigen |, die weder zeer aan 
gangliëncellen herinneren, waardoor het gevoel van warmte en koude niet 
alleen, maar ook van de tastbare eigenschappen der ligehamen wordt. opge- 
wekt, Immers geven, volgens de proeven van WeBer en anderen, de stammen 
of takken der gevoelzenuwen, b.v. bij weggenomen huid, ons geene gewaar- 
wording van warmte of koude, noch de eigenlijke tastperceptien, maar alleen 
van pijn. Zoo wij dus in de tastligchaampjes der huid gangliëncellen mogen 
aannemen, hetgeen mij zeer waarschijnlijk voorkomt, dan kunnen wij deze 
beschouwen even als eigendommelijke galvanische batterijen, waardoor eene 
eigene werkzaamheid in de gevoelzenuw wordt opgewekt. Verder mogen wij 
hierbij niet voorbijzien, dat in-de stammen dezer gevoelzenuwen overal gangliën 
voor de intrede in het ruggemerg geplaatst zijn, waardoor iedere gevoeldraad 
in zijnen loop door eene gangliëncel schijnt te gaan. Ook deze moeten wel 
eene eigene werkzaamheid op deze zenuwdraden uitoefenen, daar zij alle 
schijnen bipolair te zijn en dus naauwelijks met andere draden verbindingen 
aan te gaan. 
Verder schijnt het mij zeer belangrijk, dat de gangtiëneellen voor de ver- 
schillende zenuwen ook onderling in vorm en grootte onderscheiden zijn. 
Zoo zijn de gangliëncellen van den hypoglossus verschillend van die van den 
accessorius, en onderscheiden zich deze weder van die van den auditorius, 
vagus, trigeminus, retina, nervus cochlearis enz. Geheel anders zijn zij weder 
* Ecker, Ueber das Epithelium der Riehschleimhaut, en Berichte ueber die Verhandl. d. Ge- 
sellsch. zu Frey!urg. Nov. 1855. Taf, IV. 
t WacNer, Nerv. Unters., pag. 133. Fonk, Physiol., 2e Lief, p. 584. 
