- 
54 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
in de corpora olivaria, in de materies corticalis van het cerebellum, en deze 
verschillen weder van die van het cerebrum *. 
Uit dit alles mogen wij afleiden, dat de gangliëncellen eigenaardige ze- 
nuwwerkplaatsen of batterijen zijn, die door eene electrische zenuwopwek- 
king in de zenuwdraden zelve een eigenaardigen stroom daarstellen, waardoor 
hare specifieke werkzaamheid verrigt wordt. Later zullen wij op dit denk- 
beeld terugkomen. 
Nog zoude ons overblijven, om van de fibrae arciformes, en van de straalswijze 
vezels, die in het verlengde merg in zulk een aanzienlijk getal voorkomen, te 
spreken ; doch, daar deze meer schijnen betrekking te hebben, op het onderling 
verband tusschen verschillende deelen van het verlengde ruggemerg en niet 
tot eene bijzondere zenuw te behooren, zullen wij deze beter kunnen ver- 
klaren, wanneer wij eerst de bijzondere gangliëngroepen in het verlengde 
ruggemerg hebben nagegaan, waaruit niet direct zenuwen ontspringen, maar 
die wij als hulporganen voor de gecombineerde werking van vele zenuwen 
van het verlengde merg beschouwen. 
S5. 
OVER DE BIJGANGLIËN IN DE MEDULLA OBLONGATA. 
‚ In onze beschouwingen over de medulla oblongata hebben wij ons hoofd- 
zakelijk bepaald bij de nieuwe longitudinale vezels, die hier achter de cor- 
pora pyramidalia ontstaan en zich naar de hersenen begeven, alsook bij den 
orsprong der zenuwen uit het verlengde ruggemerg, benevens bij de wijze, waarop 
eene kruising wordt te weeg gebragt, niet door de stammen der zenuwen 
* JacusowirscuH onderscheidt slechts drie soorten van cellen: 1) groote multipolaire cellen, die hij“ 
bewegingscellen noemt, met 1 tot 8 draden; 2) gevoelcellen, die kleiner zijn, met meest 3, hoogstens 
$ draden, en ten 3) sympathische cellen, die nog kleiner zijn. Mittheilungen ueber die feinere Structur 
des Gehirns und Rückenmarks, Breslau 1857, pag. 2 sqq. Volgens hem zouden de bewegingscellen 
in de medulla oblongata bijna geheel ontbreken, 1. c. pag. 41. De kernen echter van den hypo- 
glossus, accessorius en facialis bewijzen, dat hier wel deugdelijk bewegingscellen aanwezig zijn, en 
dus zijne onderscheiding niet juist is, ofschoon de cellen in deze kernen ook iets kleiner zijn dan 
die in de voorste hoorns van het ruggemerg. De cellen echter in de kernen van den auditorius 
zijn weder veel grooter, en komen in vorm meer met je „ beweegcellen overeen, hoezeer die eene 
geheel andere fanctie uitoefenen. Zijne physiologische onderscheiding, die hij echter ook niet geheel 
strikt aanneemt, l, c. ag. 2 komt mij onjuist voor. 
