WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 55 
zelve, maar door de geleidraden, die uit de gangliënkernen ontspringen, en 
nu naar de overzijde zich begeven om in de longitudinale bundels om te slaan. 
Wij hebben echter opzettelijk gezwegen van de menigvuldige gangliën- 
groepen, die in de medulla oblongata voorkomen, waaronder de bekende cor- 
pora olivaria de eerste plaats bekleeden; doch behalve deze zijn er voor 
de meeste zenuwen nog bijzondere gangliëngroepen, die met de kernen, 
waaruit deze zenuwen ontspruiten, door een groot aantal vezels in een 
zeer naauw verband staan, en waarschijnlijk dus op de werkingswijze dier 
zenuwen een meer of minder uitgebreiden invloed uitoefenen. Deze groe- 
pen gangliëncellen vertoonen zich meest reeds in sneedjes, vóór nog de 
stam der zenuw, waartoe zij behooren, zigtbaar is, en geven dan zeer veel 
verbindingsdraden aan de kern, waaruit deze zenuw ontspringt. 
Bijzonder is dit het geval met den nervus facialis en glossopharyngeus. 
Eenigen lijd nadat in de opvolgende sneedjes de stam der zenuw, waarmede 
zij in betrekking staan, verdwenen is, verliezen zich ook deze gangliëngroe- 
pen, om later voor andere weder plaats te maken. Men ziet eene dergelijke 
eigene gangliëngroep in onzefig. 4,0, waar deze, zich reeds in twee gedeel- 
ten verdeelende, aan de binnenzijde van den facialis gelegen is, en zeer 
vele groote gangliëncellen in zich bevat. De gewigligste echter van allen 
zijn de corpora olivaria, met wier beschouwing wij ons in de eerste plaats 
willen bezig houden. 
De corpora olivaria zijn, gelijk wij reeds boven hebben opgemerkt, twee 
geheel nieuwe ligchamen, die voor het eerst in de medulla oblongata optre- 
den. Zij bestaan inwendig voor een groot deel uit grijze stof, in verschil- 
lende bogten geplooid, zoodat zij bij eene dwarse of overlangse doorsnede 
zich als een krom gebogen slangswijs verloopend blad, op zijnen kant gezien, 
vertoonen, welk blad dan van achteren open is, zoodat het eene soort van 
geplooid van achteren openstaande kapsel gelijkt, corpus ciliare of dentatum 
genoemd. 
Zooals bekend is, zijn zij aan de buiten- en gedeeltelijk achterzijde van 
de corpora pyramidalia geplaatst, tusschen deze en de zijdelingsche strengen 
en corpora restiformia van het verlengde merg, terwijl zij van voren door 
dwarse vezels, de fibrae arciformes van Amrrorp, gedekt zijn *, Wanneer 
wij op dwarse of longitudinale sneden deze grijze stof onderzoeken, dan zien 
* Fig. 1, C. 
