4 
58 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
het corpus ciliare heendringen, ofschoon die aan de eene zijde in groot getal 
zich tusschen de gangliëncellen begeven. Deze moeten dus wel uit de gangliën= 
cellen haren oorsprong nemen. Wegens de buitengemeene fijnheid echter 
dier vezels en de kleinheid der cellen, kan men-somwijlen wel eenen draad in 
zijne verbinding met eene cel op een kleinen afstand vervolgen ; maar spoedig 
wordt de vezel door andere overdekt, zoodat men haar uit het oog verliest. 
SriLLiNG beschrijft aan de binnenzijde van het corpus olivare eene twee- 
de kern, die hij de groote pyramidenkern noemt, en meent, dat van hier de 
pyramiden zouden ontspringen *. | 
Wij hebben reeds boven herinnerd,-dat de pyramiden de voortzetter 
der voorste strengen van het ruggemerg zijn, en hier niet ontstaan. Deze 
bijkernen komen echter in structuur en zamenstel zoo volkomen overeen 
met de corpora ciliaria, dat men ze voor geheel. gelijksoortig mag houden. 
Zelfs is deze binnenste kern niet overal afgescheiden; maar indien men eene 
rij zich opvolgende dwarse sneedjes maakt, ziet men, dat in eenigen deze 
afgezonderde kern met het eigenlijke corpus ciliare zamenhangt, in anderen 
hiervan is afgezonderd; het is dus niets anders dan een tak van het corpus 
ciliare, Ook aan de buitenzijde komt gewoonlijk een dergelijk ligchaam voor, 
en LexnosseK beeldt nog meerderen af “f; maar heeft eenigen, naar mijne 
meening, met gewone gangliëngroepen verwisseld, die zich echter door meer- 
dere grootte der cellen van deze corpora olivaria onderscheiden. Hoogst op- 
merkelijk is het, dat, zooals Sriuvine het eerst heeft aangegeven, de nervus 
hypoglossus tusschen de corpora olivaria en de zoogenaamde pyramidenkern 
van STILLING doorgaat $. Op vele plaatsen echter van het corpus ciliare 
doorboren afgezonderde strengen van den hypoglossuswortel het corpus olivare 
zelf en dringen tusschen de gangliëncellen door **, hetgeen een nader ver- 
band tusschen het corpus olivare en de spierzenuw van de tong doet ver- 
moeden. 
1855, Taf. II, fig. 1, Sriumne had dit in zijn werk over de Medulla oblongata vroeger veel juister 
uitgedrukt. Taf. V en VL Later heb ik gemerkt, bij het bezigtigen: van de praeparaten- van Lrex- 
HOSSEK zelven te Bonn, dat dit voor een groot deel het gevolg is van zijne wijze van de praeparaten 
te vervaardigen, daar door te groote doorschijnendheid vele fijnere vezels moeijelijk zigtbaar zijn: 
* Medulla oblongata, pag. 30, Taf. V en VI, -r, ook onze fig. I, k. 
t LenNuosser, Lc. Taf. 1, fig. }, h. Zie ook onze afbeelding, fig. 1, h‚, ih. 
$ Medulla oblongata, Tab. V, VI, /, r. 
te Fig. I, g. 
