WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 59 
Dit vermoeden vond ik bij mijne verdere patri scha op de volledigste 
wijze bevestigd. 
SriLring: beeldt namelijk wel af, dat er meardere dwarse vêzels uit den 
hylus- van het corpus olivare schijnen te ontspringen, die in het middelschot 
of de raphe overgaan *, waardoor de beide corpora olivaria met elkanderen 
schijnen zamen te hangen; maar het is hem ontgaan, dat geheele bundels 
van vezels, uit. den hylus afkomstig, van de corpora olivaria zich nevens den 
nervus hypoglossus ombuigen, om met dezen in de kern dier zenuw te 
eindigen. 
Deze vezels ontspringen uit de grijze stof van het corpus ciliare en maken 
een vrij zwaren bundel uit, die in dikte miet veel van de wortels van den 
hypoglossus verschilt, en die-men tot in de kern van deze zenuw onafge- 
broken. vervolgen kan. Deze bundels schijnen het eorpus eiliare niet door te 
dringen, daar zij zich aan de andere zijde niet vertoonen; maar ontspringen 
uit de gangliëncellen van het corpus olivare zelf, zooals dit niet moesjelijk 
is aante toonen. Zij begeven zich door den hylus en verzamelen zich tot 
bundels; die in de kern van den hypoglossus overgaan‘. Van dezelfde plaats, 
en wel vooral uit den bodem van het corpus olivare straalt te gelijk eene 
menigte vezels, die zich naar de middellijn of raphe rigten, deze doordrin- 
gen Sen met diezelfde vezels der overzijde schijnen te communiceren, waar- 
door de corpora olivaria met elkander verbonden worden. Het is echter ook 
mogelijk, dat eenige dezer dwarse fijne vezels, die uit de corpora olivaria 
naar de raphe gaan, en aan de andere zijde weder uitstralen, zich voor een 
deel in de fijne longitudinale bundels, die van de hersenen komen, naar boven 
ombuigen, en zoo, als-dragers van den indruk van onzen wil, even als wij boven 
van de kernen der zenuwen hebben gezien, decusseren. Daar echter van 
uit den top der corpora olivaria en van zijne zijden ook eene menigte lon- 
* STILLING, Medulla oblongata, fig. VI, g. 
+ Fig. 1, ò p. LeNnosser, U, e, Tab, II, fig. 1, e. Nadat ik in het voorjaar van 1855 met 
mijn ZAweedschen. vriend Lrepnoum deze merkwaardige verbinding had ontdekt, door wien deze 
ontdekking in een kort opstel in het Zweedsche tijdschrift Hygiea is bekend gemaakt (Prof. Scuror- 
DER VAN DER Kork ä sigter om Epilepsin, middelade of J. F. Lirpuoum, Hospitalsläkere i Werio 
1856), ontving ik in de herfst van 1856 de verhandeling van LeNuosseK, die geheel onaf ban- 
kelijk van mij deze zelfde verbinding naauwkeurig. beschreven en afgebeeld heeft. Hij noemt deze 
verbinding pedunculus olivae. Zie /, c, pag. 34. 
$ Fig. 1, & g, g 
19% 
