WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 65 
achtigen hoest geleden. Het ‘opmerkelijkste echter was, dat, welke moeite men 
zich ook gegeven had, zij nimmer eenig gearticuleerd geluid had kunnen 
vormen, maar slechts nu en dan ‘een gil liet hooren. Meestal was zij zeer 
goedaardig en tevreden, maar stak gewoonlijk hare dikke tong tusschen de 
lippen uit, zonder dat die naar de eene of andere zijde afweek. Zij verstond 
in het aigemeen alles, hetgeen men haar zeide; was, ofschoon idioot, zeer 
zacht van aard; gaf acht als zij bij haren naam geroepen werd; maar kon 
hier nimmer op antwoorden. _ Gewoonlijk vertoonde zij eene meer lagchende 
physionomie, vooral als men haar bij haren naam aansprak en hare aandacht 
wekte; meestal liet zij hare tong uit den mond hangen, en gaf slechts zeldzaam 
nu en dan een zacht klagend geluid van zich. Gedurende haar verblijf waren 
alle hare functiën normaal, hare menstruatie geregeld, nu en dan echter keerde 
hare hoest terug zonder eenige expectoratie, In Julij echter van 1855 werd 
zij op nieuw door een hevigen hoest overvallen, waarbij zich diarrhoea voegde, 
met het gevolg, dat zij spoedig allen eetlust verloor, en, zeer vermagerd en 
uitgeteerd, in de volgende maand bezweek. _ 
Bij de lijkopening bleek het, dat haar ligchaam zeer tenger en weinig uit- 
gegroeid was; haar hoofd was klein, het voorhoofd weinig gewelfd naar ach- 
teren hellende, de borst zeer plat. Na het wegnemen van den wel harden, 
doch dunnen en kleinen schedel, vertoonden zich de groote hersenen klein en 
weinig ontwikkeld; de wendingen vooral op de voorste kwabben klein en niet 
talrijk; door de geringe welving der voorste kwabben waren op de binnen 
longitudinale vlakte der hemisphaerèn de zoogenoemde gyri van den derden rang 
van Fovirrr naauwelijks aangeduid en zeer gering; de wendingen op de 
achterste hersenkwabben waren buitengemeen klein en weinig ontwikkeld. Op 
de voorste hersenkwabben, onder het os frontis vertoonde zich eene plek, 
van de grootte als eene kleine handpalm, met bloedig exsudaat onder de 
arachnoïdea, op welke plaats de pia meninx met de corticale stof was vast- 
gegroeid, die op meerdere gedeelten zeer was verweekt. Bij de doorsnede waren 
grijze en witte stof hier en daar sterk met roode bloedstippen bezet; de tha- 
lami optiei bezaten eene in het oog vallende gele kleur. De borst- en buikholte 
werden niet geopend. | 
Na het uitnemen der hersenen trok echter terstond de medulla oblongata 
mijne aandacht; niet alleen omdat de pons Varolii kleiner en smaller was dan 
gewoonlijk, maar vooral wegens de geheel ongewone kleinheid en geringe 
ontwikkeling van de corpora olivaria, hoedanig voorbeeld mij nog nimmer 
20 
WIS- EN NATUURK. VERH., DER KONINKL, AKADEMIE DEEL VL. 
