WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 73 
In de borstholte. was veel vocht, de bronchiaalklieren zeer zwart gekleurd, 
de linker bronchiaaltak geheel gevuld met purulente mucus, de regter min- 
der; de regterlong, vooral de onderste kwab, gehepatiseerd, in de linker lo- 
bulaire peripneumonie. Het komt mij waarschijnlijk voor, dat, ten gevolge 
der min- gave spierwerking, meermalen het zoogenaamd verslikken geschiedde 
en hierdoor tot deze ontsteking aanleiding gaf. Misschien bragt eene half para- 
Iytische aandoening van den vagus hiertoe-het hare bij *. De membrana mucosa der 
luchtwegen was ook zeer rood gekleurd; het hart, vooral de regterkamer, was 
groot uitgezet, waarschijnlijk als gevolg der moeijelijke circulatie door de longen. 
In de buikholte vertoonde zich de maag zeer groot en uitgezet, misschien 
ten gevolge van de halve verlamming der vagi, zooals mij meermalen is voor- 
gekomen. De galblaas was ledig; milt en lever normaal; het colon buitenge- 
meen verlengd, en vooral het colon transversum en het coecum verbazend uit- 
gezet en verwijd; het colon sinistrum daarentegen, zooals bij verstoppingen 
constant is, zeer vernaauwd over een groot gedeelte, en dan nog zeer verlengd, 
hetgeen als de eerste aanleidende oorzaak zijner ziekte moet beschouwd worden. 
Het verlengde merg liet ik in spiritus verharden, om hiervan op dunne sneed- 
jes-een mieroscopisch onderzoek te kunnen in het werk stellen. 
Ik ontdekte hierbij vooreerst eene ongewone hoeveelheid vet in het weef- 
sel van het verlengde merg, zoodat ik eenige sneedjes meermalen moest af- 
spoelen, om het overal doorgedrongen vet, hetgeen het weefsel verduisterde, 
te verwijderen: een begin dus van emollitie. Dit was het sterkst in de beide 
corpora olivaria, die zeer sterk met vet waren geïmpregneerd; de gangliën- 
eellen schenen ongewoon met vet gevuld te zijn; ook de kleur van het 
corpus ciliare had niet overal hare eigenaardige gele tint behouden, maar 
was hier en daar zelfs door het halve corpus ciliare heen zeer wit. Het linker 
corpus ciliare schijnt vooral meer atrophisch te zijn, met zeer scherpe hoeken 
zich ombuigende. Op de plaats van de kern voor accessorius, vagus en vooral 
glossopharyngeus was op den bodem van den ventriculus eene gele scherp ge- 
markeerde degeneratie,” waarin geen bijzonder weefsel te ontdekken scheen, 
als eene laag zich tot nabij de kern van den hypoglossus uitbreidende, van 
0,54 m.m. dikte “f. 
Eveneens trof ik eene meer ronde donkere plaats aan in de baan van den 
* Dr. Gaye, Einige Bemerkungen über Lungenentzündungen bei Irren. in Allgem. Zeitschrift für 
Psychiatrie. Berl. 1853, p. 580 sqq. 
f Ongeveer van de plaats in onze eerste figuur gemerkt van e tot voorbij f. 
21 
WIS- EN NATUURK, VERH, DER KONINKL, AKADEMIE, DEEL VI. 
