WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. ni 
Het andere of onderste corpus olivare is veel minder in grootte en vorm 
verschillende bij verschillende dieren, zoodat ik hierin geen bepaald onder- 
scheid heb kunnen bemerken. Zooals wij boven gezien hebben, ligt het aan 
de binnenzijde van den hypoglossus achter de corpora pyramidalia *, en is 
zoowel met diens kern door radiaire vezels, als met de raphe door dwarsve- 
zels verbonden. Deze radiaire vezels zijn vooral bij het konijn zeer talrijk. 
Bij de vogels is men algemeen van meening, dat de corpora olivaria ge- 
heel ontbreken. Ook ik meende uit meerdere seeties van de medulla 
oblongata “dit bevestigd te zien, totdat ik, door eene serie van op elkander 
volgende secties van het geheele verlengde ruggemerg met zorg na te gaan, 
vond, dat men ook bij de vogels analoge vormen aantreft, hoezeer minder za- 
mengesteld. Op de hoogte namelijk van den hypoglossus zijn zeer digte gangli- 
engroepen aande voorzijde der medulla, gedeeltelijk aan de binnenzijde, ge- 
deeltelijk aan de buitenzijde van den bypoglossus, die, uit twee of ook drie 
ovale hier en daar zamenvloeijende groepen gangliëncellen bestaande, daardoor 
eene volkomene analogie met de onderste corpora olivaria vertoonen en ook 
in de plaats geheel overeenkomen. Alleen verschillen zij in weefsel; daar zij 
uit groote multipolaire gangliëncellen bestaan, die bij de corpora olivaria 
klein zijn. 
Gelijke doch kleinere groepen komen voor op de hoogte van den facialis, 
waarvan eene groep binnen den. nervus abducens en raphe, een ander buiten 
die zenuw geplaatst is, ook uit groote gangliëncellen bestaande, zoodat wij 
deze ligehamen analoog aan corpora olivaria moeten verklaren. 
De vraag is vooral van gewigt, met welke zenuwen deze corpora olivaria 
in eene nadere betrekking staan. Bij den mensch is dit moeijelijker te be- 
slissen, doordien hier de corpora olivaria als een zamenhangend ligchaam 
zich door het grootste gedeelte of bijna door de geheele medulla öblongata 
uitstrekken en dus met alle zenuwen der medulla in verbinding kunnen staan. 
Bij de lagere zoogdieren is echter de medulla oblongata veel langer naar 
evenredigheid uitgerekt; de zenuwen staan hier verder vaneen, en de corpora 
olivaria, die bij den mensch en de apen nog tot een zamengesteld ligchaam 
zijn verbonden, scheiden zich bij deze dieren vaneen in bijzondere groepen, 
die tot bepaalde zenuwen behoren. 
Zoo is het onderste corpus olivare bij alle dieren juist binnen de grenzen 
* Fig. 12, C. k. 
23 * 
