94 _ OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
moedsaandoeningen te verplaatsen, dan wel door afzonderlijke pari " 
te spieren van de oogen, den mond enz *. 
Bij de dieren komt mij vooral zeer opmerkelijk voor, het boven ww 
ven verschil tusschen de corpora olivaria superiora in verschillende familiën. 
Immers zagen wij, dat zij bij de roofdieren sterker ontwikkeld zijn dan 
bij de plantenetende. Wel is bij deze laatste de stam van den facialis zelf 
zeer dik en zwaar, maar dit hangt af van den omvang en grootte der bijzondere 
spieren, die hij moet in beweging brengen. Maar de uitdrukking van harts- 
togten, bijzonder van toorn, is in het gelaat bij de Carnivora veel sterker 
dan bij de Herbivora, die, zooals Brun te regt opmerkt, hunne hartstogten 
naauwelijks op het gelaat uitdrukken j. In drift is bij eenen stier het oog 
blinkend en zijn de neusgaten verwijd; maar bij Carnivora worden de lippen 
opgetrokken, de hondstand ontbloot, en de uitdrukking in het oog is ver- 
schrikkelijk, er ontstaat de eigenaardig grijnzende uitdrukking $. De spieren 
die hiertoe werkzaam zijn, die Beur de musculi ringentes noemt, ontbreken 
geheel bij de plantenetende, en zoo staat de geringe ontwikkeling van hunne 
corpora olivaria superiora geheel in overeenstemming met den graad van uit- 
drukking op het gelaat. Zoo zijn dan deze ligchamen ook bij den ezel, die 
wel bijna geheel geene uitdrukking in het gelaat heeft, weder zooveel za 
ner dan bij den stier of de koe. 
Bij de vogels zijn de bovenste corpora olivaria op de hoogte van -à ner- 
vus facialis nog minder ontwikkeld dan de lagere, en bestaan slechts, zooals 
ik bij het hoen aantrof, uit een paar kleine groepen groote gangliëncellen, 
binnen en aan de buitenzijde van den nervus abducenss zij zijn. met radiaire 
vezelen ook verbonden met de kern van den facialis. — Dit stemt geheel 
overeen met de geringe ontwikkeling van deze zenuw, waarvan LonGer te 
regt zegt: Les oiseaux, chez qui les muscles de la face sont si peu nom- 
* Wel kon het schijnen, dat bij den mensch de corpora olivaria met den nervus facialis niet in 
verbinding stonden, daar, volgens Sriutixa, zijne bovenste vezels iets hooger schijnen te ontsprin- 
gen; doch dit is niet het geval, De top van. de corpora olivaria bij den mensch komt in dezelfde 
sneedjes voor met de onderste bundels van den facialis, en de top van het corpus olivare verliest 
zich verder naar boven in eene verticale rigting in meer afzonderlijke gangliëncellen, die met den 
facialis in verbinding schijnen te staan. Het bovenste gedeelte van de corpora olivaria bij den 
mensch moet dus aan de corpora olivaria supcriora bij de dieren in werking beantwoorden. 
t Ch. Bert, Essay on the Anatomy and phisiol. of expression. Ed. II. Lond. 1824. 
sle, 
