WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 95 
breux, offrent uu nerf facial rudimentaire; les filets peuvent servir dans |’ ex- 
pression des passions, en faisant contracter les muscles qui chez certains oi- 
seaux; redressent les plumes mobiles de leurs oreilles et celles de leur cou. 
C'est évidemment le nerf facial qui influence lérection des plumes du cou 
chez le coq de combat, se préparant à la lutte *. 
«Behalve deze corpora olivaria superiora komen echter nog andere gangliën- 
groepen. voor, die met den nervus facialis in een naauw verband staan, en 
waarover wij reeds vroeger gesproken hebben f. Deze gangliëngroepen ko- 
men bij alle door mij onderzochte dieren voor; zij staan in eene zeer naauwe 
betrekking tot den stam van den nervus trigeminus, zoodat zelfs SrruLine 
in deze gangliëngroepen bij den mensch de onderste kern van den trigeminus 
meent te zien $; waarin ik hem geenszins kan toestemmen, daar de trige- 
minus, zooals wij boven gezien hebben, tusschen den auditorius en facialis 
gelegen is, en door den facialis van deze groep is afgezonderd, terwijl de 
wortel van den trigeminus bovendien veel verder naar beneden daalt **. 
Wij hebben echter reeds boven van den invloed van den trigeminus op 
den facialis gesproken, en van de draden, die van die zenuw naar de faci- 
aliskern gaan, de menigvuldige reflexwerkingen afgeleid, die prikkels op het 
gelaat, of ook b.v. tandpijn dikwijls te voorschijn roepen. Het nut dezer 
gangliëngroepen zoude dus twijfelachtig kunnen schijnen; — daar echter ook 
deze gangliëngroepen aan de achterzijde met de facialiskern j-T, aan de 
buitenzijde door meerdere vezels met den wortel van den trigeminus, en wel 
bijzonder met eene gangliëuse massa, in dezen wortel aanwezig SS, in ver- 
binding staan, mogen wij vermoeden, dat ook deze groepen op den nervus 
facialis eene reflexwerking zullen te weeg brengen. 
Onder deze werkingen op den facialis door den trigeminus blijft ons al- 
leen over het oogknippen, hetgeen stellig eene reflexwerking is, die door den 
trigeminus wordt veroorzaakt. Het is immers bekend, dat na het doorsnijden 
* Loner, Anat. et phys. du syst. nerv. Tom. II, p. 170. 
j Zie boven pag. 90, Fig. 4 o. f. Op andere sneedjes, iets hooger of lager, is deze gangliën- 
groep gewoonlijk grooter, en tot eene ronde massa te zamen gevloeid, zooals die door StiLLina 
bij den mensch ook wordt afgebeeld. 
$ Pons Variolii, Tab. III, r. pag. 38. 
** Zie boven pag. 49 sqg. 
tf Fig. 4 o. f. 
$$ Fig. 4r. o. 5 
