% OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
of na verlamming van den eersten tak van den trigeminus, dit oogknippen 
na aangebragte prikkels op het oog ophoudt *, 
Doch ook hier komt ons weder de vergelijkende ontleedkunde te hulp. Wij 
hebben immers boven gezien, dat bij de vogels, bij zeer geringe uitdrukking 
van bartstogten door den facialis, ook de corpora olivaria superiora hoogst ge- 
ring ontwikkeld zijn; maar het oogknippen hebben de vogels met de zoog- 
dieren gemeen, en nu is het mij zeer verrassend voorgekomen, deze zelfde 
groep gangliëncellen, waaraan wij deze werking van het oogknippen hebben 
toegeschreven, even zoo sterk ontwikkeld en in denzelfden naauwen zamen= 
hang met de facialiskern door menigvuldige verbindingsvezelen bij de vogels 
aan te treffen als bij de zoogdieren, zoodat hierdoor dit denkbeeld van het nut 
van dit bijganglion mij toeschijnt zeer bevestigd te worden 
* Zoo ook kon de bovengenoemde zieke in het geval RomBera de oogleden niet sluiten; maar 
indien men de hand snel naar de oogen bewoog, of haar plotseling in helder lieht liet zien, en 
zoo ook bij het niezen, werden de oogleden gesloten. Romsena Nerv. Krankh. Lc. pag. 659. 
Sterker is nog het geval door RoMrere medegedeeld van een zieke met anaesthesie van den 
quintus aan de linkerzijde; en waar ruwe aanraking, zelfs steken in den bulbus geene nictitatio 
ten gevolge had, terwijl op zijn verlangen de zieke de oogleden krachtig sluiten kon l. e. pag. 200 
sq. Hier was dus de weg voor reflex afgesneden, ‘die voor de directe werking van den wil uit en 
hersenen overgebleven. 
+ Het oogknippen heeft echter eene dubbele oorzaak : het ontstaat ten gevolge van een sterken 
indruk van het lieht op de gezigtszenuw, en ook door aanraking van het oog of het ooglid. Het is 
zeer gewigtig, dat zooals de Heer SNELLEN în zijne zeer belangrijke dissertatie aantoont, dat een 
zwakke lichtprikkel slechts eene reflexbeweging van het ooglid aan dezelfde zijde ten gevolge heeft, 
terwijl door inwerking van zeer sterk licht op één oog be'de oogleden knippen Bij een gezond konijn 
brengt daarentegen het hevigste knijpen van een ooglid slechts beweging aan dezelfde zijde voort. De 
nervus opticus, zoo besluit de schrijver, reflecteert dus bij het konijn bilateraal, de nervus trigeminus 
slechts unilateraal. Zie H. SxrLLEN De invloed der zenuwen op de ontsteking proefondervindelijk 
getoetst. Utrecht 1857, pag. 24. Hieruit schijnt te blijken, dat deze beschrevene gangliëngroepen 
voor het oogknippen bij het konijn niet door dwarse draden met elkander in verbinding staan. Overi- 
gens gaat deze schrijver te ver, van hetgeen geldt van eenen tak van den trigeminus bij het konijn 
algemeen op deze geheele zenuw te willen toepassen; daar de reflex van den trigeminus bij slikking ° 
wel eene bilaterale werking is. Insgelijks is het onwillekeurige oogknippen bij den mensch meer 
bilateraal, ook daar, waar het niet door een prikkel van het licht wordt opgewekt. 
Intusschen is het gewigtig, dat de Heer SNeuLeN door eene proef heeft aangetoond (l. c. pag. 
24), dat het oogknippen door inwerking van het licht op den opticus blijft bestaan, als de ner- 
vus trigeminus is doorgesneden; er moet dus ook een verband bestaan tusschen de wortels der oog: 
zenuwen en de kernen van den facialis. 
