WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 97 
Eene soortgelijke vorming van eene bijkern of hulpganglion komt voor bij 
den nervus glossopharyngeus, dus lager in de medulla, waar zij dan ook met 
de hulpkern van den facialis in geenerlei regtstreeksche verbinding schijnt te 
staan. Overigens is het hnlpganglion in dezelfde rigting geplaatst, aan de bin- 
nenzijde van den trigeminus, waarmede het zeer naauw door vele vezels ver- 
bonden is; zoodat men dit hulpganglion met meer regt dan het voorgaande 
bijna voor een deel van den trigeminus zoude kunnen aanzien, hetgeen mij 
echter minder waarschijnlijk voorkomt. Het is meer naar voren gelegen dan 
dat van den facialis, en met de kern van den glossopharyngeus door nog 
veel meer centrale vezels, die zich in eene menigte fraaie bundels verdeelen, 
zeer naauw verbonden. Daar echter de glossopharyngeus, volgens onze waar- 
nemingen, den wortel van den trigeminus zelven doorboort, ligt deze hulpkern, 
die zich ook wel in twee afdeelingen splitst en grootere multipolaire gang- 
liëncellen bevat, van den trigeminuswortel niet door den stam van den glos- 
sopharyngeus gescheiden, zooals dit het geval is met den facialis. 
Daar de nervus glossopharyngeus voor het grootste gedeelte smaakzenuw 
is, en zijne overige beweegzenuwen naar den pharynx en het palatum molle 
zich begeven, zoo schijnt de spierwerking van deze zenuw misschien tot de 
slikking, of, naar mijne meening, meer tot gewaarwording van walging en 
misselijkheid in een naauw verband te staan. 
Het is dus niet onwaarschijnlijk, dat deze bijkern voor den glossopharyn- 
geus ook tot deze bilaterale spierwerking, bij walging en andere bewegingen 
van den pharynx, in dezelfde naauwe betrekking staat, als wij van de bijkern 
met den facialis gezien hebben, namelijk als reflexganglion. . 
Hoogst gewigtig is echter het verloop van den nervus vagus, en zijn za- 
menhang met verschillende deelen in het verlengde ruggemerg. Immers we- 
ten wij, dat de nervus vagus bijzonder op de ademhaling een buitengewonen 
invloed uitoefent, en het vinden van dit centrum voor de bewegingen van 
de respiratiespieren is inderdaad een der belangrijkste vraagstukken. 
Wij hebben boven over deze zenuw slechts zeer kort gesproken, en ge- 
zien dat hij uit eene kern ontspringt, aan de buitenzijde van de kern van 
den hypoglossus *. Hoe lager men in de medulla oblongata daalt, waar de 
accessorius als beweegzenuw te voorschijn treedt, des te meer nadert dit 
ganglion naar achteren en naar de raphe, zoodat het achter de kern van 
* Fig. 1,9, g, e‚ f. pag. 6. 
24 
WIS= EN NATUURK. VERH, DER KONINKL. AKADEMIE. DEEL VI. 
