104 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
gemerg worden opgewekt, zoo blijft ons nog eene werking over, die om 
hare zamengesteldheid en de verschillende zenuwen, die hierbij te gelijk 
in werking treden, namelijk in de slikking, wel eene afzonderlijke beschou- 
wing verdiende. Daar bij de slikking vooral de hypoglossus werkzaam is, 
konde men wel als centraalorgaan de corpora olivaria inferiora beschouwen, 
die, zooals wij gezien hebben, met den hypoglossus in een innig verband staan, 
en althans bij de dieren niet voor articulatie van de stem kunnen die- 
nen. Maar zoo eenvoudig is naar onze meening dit vraagstuk niet, en wij 
moeten, om hierin een helder inzigt te verkrijgen, eerst bepalen, welke com- 
binatiën hier moeten worden tot stand gebragt, voor wij kunnen onderzoe- 
ken, of wij in de structuur van het verlengd ruggemerg inrigtingen kunnen 
vinden, waardoor deze verschillende combinatiën tot een geheel zich kunnen 
vereenigen. 
Immers is het slikken een zeer zamengesteld proces, waartoe niet alleen 
een groot aantal zeer verschillende spieren moeten in werking treden, maar 
waarbij zelfs meerdere geheel verschillende zenuwen moeten zamenwerken, 
en wel gelijktijdig, op hetzelfde oogenblik. 
Wij zullen hier niet treden in eene uitvoerige beschouwing van het me- 
chanisme voor de slikking, noch van de spieren die hiertoe zamenwerken, 
daar wij dit proces als bekend veronderstellen; het is genoeg, indien wij 
eerst onderzoeken, welke zenuwen, hierbij werkzaam gedurende de slikking, 
door één gemeenzamen en gelijktijdigen indruk worden opgewekt. 
Dat in de eerste plaats bij de slikking de werking van de tong gevorderd 
wordt, om de spijzen tegen het gehemelte naar achteren in de keel voort te 
stuwen, en dat bij het moment van slikking de tongwortel vooral zeer werkt, 
is genoegzaam bekend. Niet alle deelen der tong zijn echter hierbij even 
werkzaam, en zoo kan b.v. eene gedeeltelijke verlamming der tong aan- 
wezig zijn, waardoor het spreken wordt belemmerd, zonder dat nog de slik- 
king verhinderd is *, 
* Wij hebben hiervan een voorbeeld medegedeeld in het geval van het meisje, waar de articu- 
latie der woorden verhinderd, maar de slikking ongestoord was (pag. 64). Belemmerde spraak na _ 
apoplexie zonder hinder van slikking komt meermalen voor. Zoo wordt ook in het boven aange- 
haalde geval van LALLEMAND, Lettr. 1, obs. 4, pag. 19 sqq. waar de spraak in de hoogste mate 
belemmerd was en de tong bij het uitsteken naar de eene zijde boog, hoezeer alle overige bewe- 
gingen der tong zeer gemakkelijk waren, van eenige verhindering in de slikking niet gesproken, 
hetgeen in de overigens naauwkeurige vermelding der verschijnselen niet zoude verzwegen zijn. 
