WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 105 
Even zoo komen gevallen voor, waar uit eene centrale oorzaak de slikking 
verhinderd was, zonder dat de spraak belemmerd was geworden *. 
Hieruit blijkt, dat tot de articulatie van woorden een verschillend ver- 
eenigingspunt voor combinatie van spierbewegingen in werking treedt, het- 
geen kan verstoord worden, en echter blijven nog andere bewegingen van de 
tong, zooals die voor de slikking, ongedeerd; zoodat dus de centrale plaats 
voor deze beide werkingen verschillend moet zijn. 
Dit wordt genoegzaam bevestigd, indien wij letten op de verschillende 
zenuwen, die bij de slikking moeten zamenwerken en waarvan de meeste bij 
de articulatie van woorden onwerkzaam blijven. 
In de eerste plaats treffen wij hier weder den nervus hypoglossus aan, 
zoowel in zijne werking op het achterste gedeelte der tong, als vooral ook 
op de spieren, die, tijdens het slikken, het os hyoides en daarmede de larynx 
opligten, waarbij dus geheel andere zenuwvezels moeten in werking treden 
dan bij de spraak het geval is. 
Deze zenuw bekleedt echter ook bij de slikking, door hare gelijktijdige 
werking op de tong en op de spieren van het strottenhoofd, onder de andere 
zenuwen die tot de slikking moeten medewerken, eene eerste plaats. 
Vervolgens moeten wij hiertoe den accessorius Willisii brengen, die be- 
halve de spieren van den larynx, die de strottenspleet sluiten, ook de con- 
strictores pharyngis | benevens het palatum molle bewegen, die beide bij 
het slikken in werking treden S. 
Eindelijk zouden zelfs eenige draden van den glossopharyngeus hieraan 
kunnen deelnemen; daar deze beweegdraden schijnt te bevatten, die mede- 
werken tot de bewegingen van het palatum **. 
* Zie onder anderen Orrvier, Traité des Maladies, Tom. II, Obs. 112, pag. 319. en Obs. 127, 
pag. 400. 
f Lorerr zag op galvanische prikkels op den accessorius de duidelijkste bewegingen in de 
spieren van den larynx, pharynx en het bovenste gedeelte van den oesophagus. Anat. et physiol. 
du Syst. nerv. Tom. II, pag. 265. 
$ J. A. Heine zag bewegingen van het palatum op prikkels zoowel van den vagus als van den 
accessorius. Zie Murrer, Arch. f. Physiol. 1844, pag. 336, sqq. 
** VorkMAN en Muurer, Archiv. 1840 pag. 489. Hetzelfde bevestigt Heine. Murver, Archiv. 
1844, pag. 333, en eindelijk schijnt dit tot zekerheid gebragt te zijn door Birrr en MorGaxt:. 
Murrer, Archiv. 1847, pag. 8351, 
Zij nemen een afzonderlijken wortel van beweegzenuwen aan in den glossopharyngeus, die voor 
25 
WIS- EN NATUUBK. VERH. DER KONINKL. AKADEMIE, DEEL VT. 
