WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 107 
direct naar eenig algemeen centrum of punt van werking wordt overgebragt, 
van waar de gelijktijdige combinatiën en spierwerking als uit één punt kun- 
nen worden opgewekt. 
2) Vezels of wegen moeten er bestaan, door welke deze prikkels op het 
eentraalorgaan van slikking naar die verschillende zenuwkernen worden over- 
gebragt, die bij de slikking in de verschillende zenuwen in werking treden. 
5) Vezels, die als dragers van den indruk van onzen wil op deze zelfde 
centraalorganen kunnen werken, en zoo langs dezen willekeurigen weg een 
onwillekeurigen reflex tot slikking kunnen opwekken * 
4) Vezels, die deze centraalorganen bilateraal verbinden, waardoor deze 
reflexwerking gedurende de acte van slikking altijd bilateraal en wel ge- 
lijktijdig en gelijkmatig wordt bewerkt, 
Gaan wij nu na, of het mogelijk is, in het labyrinth van vezels, die op 
* Dat deze wegen voor den indruk van onzen wil en voor den prikkel op de tong aangebragt, 
verschillend zullen zijn, liet zich als noodwendig denken. Het wordt echter door pathologische waar- 
nemingen bevestigd, 
Zoo verhaalt RomBere een zeer merkwaardig geval, waar bij volkoméne vérlamming van de tong 
de slikking echter volgde, indien de spijs achter in de keel of pharynx werd gebragt, en wel zoo, 
dat op dat oogenblik der slikking alle hiertoe noodwendige bewegingen der tong werden volbragt. 
Bij de sectie vond men eene cyste aan de regterzijde der voorste hersenkwab met ontsteking van het 
septum lucidum. Ongelukkig schijnt men op de medulla’ oblongata geen acht gegeven te hebben; 
daar hier van storingen in het weefsel geene melding wordt gemaakt. Zie Romsera, Lehrbuch der 
„Nervenkrankh, 1846. 1 B. 3 Abth. pag. 658 sqq. De indruk van den wíl uit de hersenen was 
dus verstoord; die voor reflex was gebleven. 
Niet minder merkwaardig is het geval door Dr. A. Srrcm medegedeeld, waar het omgekeerde 
scheen plaats te hebben. Hier was eene volkomene anaesthesië van den nervus trigeminus en glosso- 
pharyngeus aanwezig, waarbij de lijder van alle smaak en gevoel op de tong geheel beroofd 
was; en echter werd de slikking volkomen normaal volbragt, ofschoon het niet mogelijk was, door 
prikkels reflexbewegingen van uit den trigeminus of glossopharyngeus te verwekken. De schrijver 
liet een stukje spons, aan eenen draad bevestigd, doorslikken, waarbij het mij echter nog wel eenig- 
zìns twijfelachtig voorkomt, of door hem wel genoegzaam onderscheid tusschen gevoel en reflex- 
draden gemaakt is. Daar echter ook eene spons, op eene balein gehecht en in de keel gestoken, 
geene braking verwekte, maar wel zämensnoering der constrietores, schijnt men toch te moeten 
veronderstellen, dat de reflexdraden van den glossopharyngeus of vagus in den pharynx vernietigd 
of althans onwerkzaam waren, en dus hier alleen de weg, waardoor de wilswerking naar de centra 
van slikking werd overgebragt, was overgebleven. Het is te bejammeren, dat deze zoo gewigtige 
waarneming en de verschijnselen niet nog duidelijker en meer bepaald zijn aangegeven. Zie An- 
nalen des Charit’ Krankenhauses, 1 Jahrg. 1 Heft, 1856, pag. 168 sqq. Hier scheen dus de rcflex- 
werking vernietigd; de indruk van den wil behouden. 
25 
