WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 19 
veranderingen der spraak karakteristiek zijn bij algemeene paralysis, en even- 
zoo constant de corpora olivaria veranderd zijn, dat deze met de articulatie 
der in de stem gevormde toonen en dus met de stemontwikkeling in ver= 
band staan *, 
Vele waarnemingen komen nog bij onderscheidene schrijvers voor van be- 
lemmering van spraak, die ik tot bevestiging zoude kunnen aanhalen, waar 
de medulla oblongata of het onderste gedeelte van den pons Varolii verhard, 
of verweekt, of op andere “wijze was aangedaan, maar waarin de corpora oli- 
varia of niet uitdrukkelijk of slechts ter loops worden vermeld; ofschoon het 
niet te betwijfelen is, dat juist in hunne ziekelijke aandoening de oorzaak 
van de belemmering der spraak gelegen was “|. 
Men moet evenwel bij het beoordeelen van ziektegevallen met. moeijelijke 
of verhinderde spraak uit eene centrale oorzaak, wel onderscheiden die ge- 
vallen, waarin het eigenlijke mechanisme van de bewegingen der tong, die 
voor. de articulatie gevorderd worden, gestoord is door ziekelijke aandoeningen 
van de corpora olivaria, — van diegenen, waar die oorzaak hooger gelegen is. 
Zoo heeft reeds voor vele jaren BourLLaup gemeend, belemmering in spraak 
aan eene aandoening van de voorste hersenkwabben te moeten toeschrijven, 
waartegen Priner aanvoerde, dat in verschillende gevallen. van moeijelijkheid 
van spraak geene ziekelijke veranderingen in de voorste hersenkwabben werden 
* Séances de PAcadimie de Médecine, Sept. 1854, geciteerd in de Newe Medic. Chir. Zeitung, 
1 Febr. 1855, pag. 116, 
Daar mij de gelegenheid ontbroken heeft, deze verhandeling te lezen, kan ik over de gronden, 
waaruit PrNev dit besluit trekt, niet met juistheid oordeelen, Wij hebben boven in onze derde 
waarneming dit wel bevestigd gevonden, maar zouden zonder een microscopisch onderzoek zekerlijk 
in dat geval niet tot eene bepaalde. afwijking in de corpora olivaria of medulla oblongata in. het al- 
gemeen hebben durven besluiten, zooals ik ook vroeger bij secties van dergelijke gevallen geene 
verandering in de corpora olivaria bemerkt heb. Intusschen schijnen mij deze ervaringen van PineL, 
en mijne reeds vroeger op anatomisch-physiologische gronden gevormde besluiten van het nut der 
corpora olivaria inde articulatie der stem, daar zij geheel onafhankelijk van elkander zijn gevormd, 
des te sterker zich wederkeerig te bevestigen. 
j Meraaens, Epist. IX. Art. 25, Plura corpuscula per medullae oblongatae crura cum aphonia, 
Epist. XIV. Art. 35. Verweeking der medulla oblongata met aphonie. Epist. LXII. Art. 5. Verwee- 
‚king en bij eenige drukking bloed uit het septum en de deelen ter zijde van het par sextum (dus 
corpora olivaria) met aphonie. — Serres en MAGENDIE, Journal de Physiol., Tom. II, pag. 178. Pl, 1. 
Fig. 2, lett. 4. Verlies van spraak: bij ontsteking van den pons Varolii en het corpus olivare. Zie 
nog meerdere gevallen in de Dissertatie van W. Nassr, De singularum cerebri partium functionibus. 
Bonnae 1845, pag. 47 sqq. LoNcer, Anat. etl Physiol. du Système nerveur. Tom. I, pag. 406 sqq. 
