WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGENMERG. 87 
Zij zijn hier, hoewel kleiner, echter nog vrij sterk ontwikkeld; vertoonen 
ook eenen hylus en meerdere wendingen; zij beginnen hoog in de medulla 
tusschen de nervi faciales en abducentes, aan de buitenzijde van deze laatste 
zenuw, of, als men wil, aan de buitenzijde van de corpora pyramidalia, ter- 
wijl het bovenste gedeelte van het corpus ciliare bij den mensch voor het 
grootste gedeelte meer naar binnen, achter de corpora pyramidalia gelegen is *, 
Zij strekken zich ook bij de apen uit tot aan de onderste wortels van den 
hypoglossus, waarvan eenige bundels, even als bij den mensch, door de cor- 
pora olivaria heendringen; andere zijn ook hier aan de binnenzijde daarvan 
geplaatst. Zoo ook komen hier op de hoogte van den hypoglossus bijkernen 
voor, vooral aan de binnenzijde. 
Tusschen deze corpora olivaria en den hypoglossus is het naauwe verband 
ook hier zeer duidelijk, door meerdere vezelbundels, waarvan verre de meeste 
in de buitenste randvezels van de corpora olivaria overgaan; eenige weinige 
ook naar binnen in den hylus, en hebben daardoor, hoezeer zij minder ont- 
wikkeld zijn, zeer veel overeenkomst met die, welke wij bij den mensch 
hebben aangewezen als verbindingsvezelen tusschen de corpora olivaria en 
de hypoglossuskernen “}, de pedunculi olivae van LeNnosseK. 
Hieruit blijkt, dat deze bundels, die echter bij de apen op slechts weinige 
sneedjes zich vertoonen, als naauwe verbindingsdraden tusschen het corpus 
olivare en de hypoglossuskern ook nog tot andere verrigtingen dienstbaar 
zijn dan voor de articulatie der stem, zooals wij later zullen trachten aan 
te toonen. Deze bundels komen bij andere zoogdieren niet voor, hoewel ook 
daar deze corpora olivaria innig met de hypogtossuskernen verbonden zijn. 
Bij alle volgende door mij onderzochte dieren, zooals de kat en hond, als 
typen van roofdieren, zoo ook bij den Paradoxurus musonga; verder bij de 
knaagdieren, als het konijn en de Cavia aguti; bij de herbivora, als het paard, 
den ezel, de koe, komen overal dubbele corpora olivaria voor, namelijk op 
tedere zijde twee, waarvan de bovenste geplaatst zijn juist op de hoogte van 
den oorsprong van den nervus facialis, tusschen deze zenuw en den abducens, 
dus iets meer buitenwaarts $. Zij beginnen met de eerste sporen van den 
* SriLLING, Pons Varoli, Tab. 1, s. 
1 Fig Là q, p: 
$ Fig. 11, # bij de kat. Fig. 4, p, q bij het kalf. De hoogte hebhen wij aangegeven in fig. Sbij 
den hond, fig. 9 bij de kat, fig. 10 bij den ezel a, a. 
